Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Φαράγγι Σαμαριάς

     Το Φαράγγι της Σαμαριάς είναι το μακρύτερο κι ίσως το επιβλητικότερο φαράγγι της Ευρώπης, και σίγουρα το πιο περπατημένο μονοπάτι της Ελλάδας.
     Το μήκος του φαραγγιού φτάνει τα 18 χλμ. και το πλάτος του κυμαίνεται από τα 150 μ. ως τα 3-4 μ. στο στενότερο σημείο του, τις διάσημες «Σιδερόπορτες». Στο παρελθόν αποτέλεσε πολύ συχνά καταφύγιο των ντόπιων για να γλιτώσουν από τις σφαγές των κατακτητών.
     Η κατάβαση ξεκινάει από τη θέση Ξυλόσκαλο του Ομαλού με υψόμετρο 1200 μ., συνήθως αρκετά νωρίς το πρωί καθότι η διάρκεια της διαδρομής είναι 4 με 8 ώρες, ανάλογα με τους ρυθμούς του κάθε επισκέπτη.
    Η διάσχιση του Φαραγγιού της Σαμαριάς, αποκαλύπτει ένα συνεχώς εναλλασσόμενο τοπίο, με πηγές, μικρές λιμνούλες, τις τεράστιες πέτρες που αποκαλύπτει η κοίτη του χειμάρρου, και πολλά δέντρα, πλατάνια, πεύκα, κυπαρίσσια.
     Το σκηνικό διανθίζεται από δέντρα που έχουν σκαρφαλώσει στους πιο απόκρημνους βράχους, πρίνους, μυρωδιές από βότανα και για τους τυχερούς επισκέπτες: ο κρητικός Αίγαγρος ή αλλιώς Κρι-Κρι, σε κάποια απότομη πλαγιά.
     Ο Δρυμός της Σαμαριάς περιλαμβάνει εκατοντάδες είδη χλωρίδας και πανίδας, ορισμένα εκ των οποίων είναι ενδημικά της Κρήτης.
     Από εκεί κι έπειτα το πέρασμα αρχίζει να στενεύει, ώσπου τέσσερα περίπου χιλιόμετρα αργότερα συναντάς τον οικισμό της Σαμαριάς που εκκενώθηκε το 1962, όταν καθιερώθηκε η Σαμαριά ως Εθνικός Δρυμός. Λίγο παρακάτω, στο Κάτω Χωριό αν περπατήσεις λίγο ανηφορικά θα συναντήσεις την εκκλησία της Οσίας Μαρίας, που χάρισε (με παραφθορά) το όνομά της στη Σα-μαριά.
     Έπειτα, κι αφού προσπεράσεις το εκκλησάκι του Χριστού, βρίσκεσαι στο πιο εντυπωσιακό  ίσως σημείο του Φαραγγιού, τις διάσημες Σιδερόπορτες ή Πόρτες. Είναι το πιο στενό σημείο του Φαραγγιού της Σαμαριάς, με τα κατακόρυφα τοιχώματα να ορθώνονται επιβλητικά πάνω από το κεφάλι σου.
     Ευτυχώς σύντομα θα αντικρίσεις το γαλάζιο Λιβυκό Πέλαγος στην παραλία της Αγίας Ρουμέλης όπου μπορείς να διανυκτερεύσεις ή να πάρεις το καραβάκι που θα σε πάει ως το Λουτρό, τη Χώρα Σφακίων, τη Σούγια ή την Παλαιόχωρα.



Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2019

Γραμματόσημο

        Το γραμματόσημο αποτελεί ένδειξη προπληρωμής αντιτίμου για ταχυδρομική μεταφορά. Συνήθως πρόκειται για μικρό παραλληλόγραμμο χαρτάκι συγκεκριμένης αξίας που επικολλάται πάνω σε ταχυδρομικό φάκελο.
Οι απεικονίσεις των γραμματοσήμων δεν περιορίζονται σε θεματολογία και εύρος χρωμάτων και σχημάτων. Τα θέματα αφορούν κυρίως την ιστορία, τη λαϊκή παράδοση, τη σύγχρονη ζωή, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό και την φύση της χώρας που εκδίδει τα γραμματόσημα.
        Χώρες όπου υπάρχει ο θεσμός της μοναρχίας απεικονίζουν συχνά στα γραμματόσημα για ευρεία χρήση την εικόνα του μονάρχη. Πέρα από το θέμα, στα γραμματόσημα αναγράφεται η χώρα που τα εκδίδει και η ονομαστική τους αξία. Πρόσφατα, έχει δοθεί η δυνατότητα έκδοσης προσωπικών γραμματοσήμων, με φωτογραφίες των ενδιαφερόμενων.
       Τα πρώτα γραμματόσημα κυκλοφόρησαν από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1840 μετά από πρόταση του Ρόουλαντ Χιλ. Το γραμματόσημο αυτό ονομάζεται "πένι μπλακ" (penny black), καθώς απεικόνιζε προφίλ προτομής της βασίλισσας Βικτωρίας σε μαύρο φόντο και είχε ονομαστική αξία μία πένας, το αντίτιμο για την αποστολή γράμματος σε όλη την επικράτεια. Το "πένι μπλακ" δεν έφερε την ονομασία του κράτους έκδοσής του, αποκλειστικό προνόμιο που έχει διατηρήσει μέχρι και σήμερα το Ηνωμένο Βασίλειο.
       Τα πρώτα Ελληνικά γραμματόσημα κυκλοφόρησαν το 1861 στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και απεικονίζουν την κεφαλή του Ερμή, του Ταχυδρόμου των Θεών. Σχεδιάστηκαν από τον Άλμπερτ Μπαρ και εκτυπώθηκαν στη Γαλλία.


Συλλογή

        Η συλλογή γραμματοσήμων, γνωστή και με το όνομα φιλοτελισμός, αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα χόμπυ παγκοσμίως. Το γεγονός ότι κάθε χώρα παράγει συνεχώς μια πληθώρα από διαφορετικά γραμματόσημα οδήγησε από την αρχή πολλούς ανθρώπους στην αναζήτηση και συγκέντρωση όσων περισσότερων μπορούσαν. Το μικρό τους μέγεθος κάνει εύκολη τη συλλογή και τοποθέτησή τους (συνήθως σε ειδικά άλμπουμ) και ενθαρρύνει την αλληλογραφία με ανθρώπους από διάφορα μέρη του πλανήτη.
       Πολλά σπάνια γραμματόσημα έχουν αποκτήσει μεγάλη φήμη και είναι αρκετά ακριβά, ενώ κάποιες μικρές χώρες παράγουν περισσότερα γραμματόσημα από όσα «χρειάζονται», απευθυνόμενες στους συλλέκτες και στο κέρδος που θα προέλθει από τη διάθεσή τους.


Αποτέλεσμα εικόνας για γραμματοσημο    Αποτέλεσμα εικόνας για γραμματοσημο    Αποτέλεσμα εικόνας για γραμματοσημο πενυ μπλακ

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2019

Δυνάμεις του Άξονα και Συμμαχικές

                    Συμμαχικές δυνάμεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

      Οι Συμμαχικές δυνάμεις είναι η συνήθης ονομασία ενός από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελούνταν από τα κράτη που αντιστέκονταν στην επιθετικότητα του Άξονα, υπό την ηγεσία τριών μεγάλων δυνάμεων που αποκαλούνταν «Οι Τρεις Μεγάλοι»: Σοβιετική Ένωση, Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ. Στις Συμμαχικές δυνάμεις, εντάχτηκε και η Ελλάδα μετά την έναρξη του πολέμου με την Ιταλία το 1940.
      Άλλες χώρες που συμμετείχαν στη Συμμαχία ήταν και οι εξής: Γαλλία, Κίνα, Γιουγκοσλαβία, Πολωνία, Βέλγιο, Ολλανδία, Καναδάς, Αυστραλία, Ινδία, Βραζιλία, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική, Δανία, Νορβηγία, Τσεχοσλοβακία, Φιλιππίνες και οι αποικίες διαφόρων κρατών.
      Κατά τη διάρκεια του πολέμου πολλές χώρες άλλαξαν στρατόπεδο, ενώ άλλες διχάστηκαν πολεμώντας διαφορετικούς αντιπάλους.

                   Δυνάμεις του Άξονα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

    Άξονας είναι η ονομασία ενός από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (ο άλλος είναι οι Σύμμαχοι). Αν και οι δυνάμεις που τον αποτελούσαν είχαν αναλάβει συντονισμένη πολεμική δράση από το 1939, η επίσημη συγκρότησή του έγινε στις 27 Σεπτεμβρίου 1940 με την «Τριμερή Συνθήκη του Βερολίνου» ανάμεσα στη Γερμανία, την Ιταλία και την Ιαπωνία.
      Πέρα από το στρατιωτικό του χαρακτήρα διέθετε και ιδεολογικό υπόβαθρο, αφού τα παραπάνω κράτη κυβερνιόνταν από ολοκληρωτικά και απροκάλυπτα ρατσιστικά καθεστώτα, τα οποία θεωρούσαν την παγκόσμια κυριαρχία επί «κατωτέρων λαών» ως ιστορικό τους πεπρωμένο.
       Κατά τη διάρκεια του πολέμου εντάχθηκαν στον Άξονα διάφορα κράτη, είτε στη βάση της ιδεολογικής συγγένειας και του συμφέροντος είτε διότι κατακτήθηκαν από τις δυνάμεις του.
       Οικειοθελώς προσχώρησαν η Ουγγαρία, η Κροατία, η Ρουμανία και η Βουλγαρία. Η Ισπανία δε συμμετείχε, υποστήριξε όμως τη δημιουργία εθελοντικών σωμάτων που πολέμησαν στο πλευρό των Γερμανών. Η Φινλανδία επίσης δε συμμετείχε, αλλά βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Σοβιετική Ένωση και συνεργάσθηκε με τη γερμανική Βόρεια Στρατιά στο Ανατολικό Μέτωπο.
      Στο απόγειο της δύναμής του ο Άξονας ήλεγχε το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρώπης, ολόκληρη τη Δυτική Αφρική καθώς και εκτεταμένα εδάφη στην Ανατολική Ασία (κυρίως στην Κίνα και τη χερσόνησο της Ινδοκίνας). Παρ' όλα αυτά ο πόλεμος έληξε με την ολοκληρωτική ήττα του και την απώλεια όλων των κατακτημένων εδαφών.


Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

Παροιμίες και φράσεις παροιμιώδεις με ζώα


«Αλεπού που κοιμάται κότες δεν πιάνει»
Όποιος τεμπελιάζει δεν αποκτά υλικά αγαθά (ή δεν πετυχαίνει τους σκοπούς του).

«Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας»
Λέγεται για περιπτώσεις που είναι διαφορετικές από άλλες, αν και μοιάζουν κάπως.

«Άλογο από τσαΐρι και γυναίκα απ’ το πανηγύρι, ποτέ μην πιθυμήσεις»
Γιατί, όπως το άλογο στο λιβάδι είναι καλοθρεμμένο και σε ξεγελά, έτσι και η γυναίκα στο πανηγύρι είναι στολισμένη και σε εξαπατά για την ομορφιά της.

«Άλλοι βγάζουν τον λαγό απ’ το ρουμάνι κι άλλοι τονε τρώγουνε»
Άλλοι κουράζονται, για να προετοιμάσουν ένα προϊόν ή για να τελειώσουν μια εργασία, κι άλλοι το απολαμβάνουν.

«Αν δε λαλήσουν τα όργανα, κι αν δε σφαχτεί ο τράγος, απίστευτο μου φαίνεται να ‘ναι δικός μου ο γάμος»
Για τους δύσπιστους και τους επιφυλακτικούς.

«Αν δεν πέσει ανάσκελα ο γάιδαρος, θεό δεν αντικρίζει»
Μερικούς μόνο οι κακοτυχίες τούς κάνουν να συλλογιστούν την ύπαρξη του Θεού.

«Άνθρωπο από σπίτι και σκύλο από μαντρί»
Πρέπει κανείς να διαλέγει για σύντροφό του άνθρωπο από καλή οικογένεια και σκύλο από μαντρί, γιατί η οικογένεια είναι το καλύτερο σχολείο κοινωνικής αγωγής, μέσα στο οποίο ο άνθρωπος καλλιεργείται και ολοκληρώνεται.

«Αντίς να βογκήσει το βόδι, βογκάει το αμάξι»
Λέγεται γι’ αυτούς που παραπονιούνται για παθήματα που έπαθαν άλλοι.

«Αν το κοράκι έχεις οδηγό, μόνο σε ψοφίμι θα σε πάει»
Ο κακός ηγέτης ή δάσκαλος σε οδηγεί στην καταστροφή.

«Άπιαστα πουλιά, χίλια στον παρά»
Οι υποσχέσεις είναι εύκολες και δε στοιχίζουν καθόλου, γι’ αυτό εύκολα τις δίνει κανείς στους άλλους.

«Από γίγαντα δανείσου κι από αλεπού αλαργίσου»
Καλύτερα να δανείζεσαι από σκληρούς παρά από πονηρούς.

«Από τον κόρακα «κρα» θ’ ακούσεις»
Από κακούς ανθρώπους μην περιμένεις καλά έργα.

«Απ’ του διαβόλου το μαντρί, μήτ’ ερίφι μήτε αρνί»
Από το διάβολο (ή από κακούς ανθρώπους) δεν πρέπει να ζητάμε καμιά εξυπηρέτηση ούτε να χρησιμοποιούμε κάτι δικό τους.

«Αρνί που βλέπει ο θεός, ο λύκος δεν το τρώει»
Όποιος άνθρωπος προστατεύεται από τον θεό, δεν πρέπει να φοβάται από κανέναν κίνδυνο.

«Βάζουν τον τρελό να βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα»
Οι πονηροί βάζουν τον πιο επιπόλαιο και ανόητο σύντροφό τους για να επιτελέσει τις επικίνδυνες φάσεις μιας κοινής προσπάθειας.

«Βαρεί το σαμάρι ν’ ακούσει ο γάιδαρος»
Άλλος φταίει κι άλλον κατηγορεί, γιατί δε θέλει να του το πει κατευθείαν.

«Βόδι να μην αλώνιζε, κόρη να μην εγέννα και νιος να μην εθέριζε, ποτέ του δε θα ‘γέρνα»
Η δουλειά για τους άντρες και οι γέννες για τη γυναίκα είναι μια απ’ τις σοβαρές αιτίες φθοράς και γηρατειών.

«Γάτα που κοιμάται ποντικούς δεν πιάνει»
Όποιος τεμπελιάζει είναι φυσικό να μένει νηστικός.

«Γέρικο άλογο καινούργια περπατησιά δε βάνει»
Ο γέρος δεν αλλάζει εύκολα τρόπο ζωής, έστω κι αν πλουτίσει ή αλλάξει περιβάλλον.

«Για να μη φάει ο γάτος το ψωμί, τρώει ο ποντικός τα ρούχα»
Καμιά φορά με την τσιγκουνιά μας παθαίνουμε μεγαλύτερες ζημιές από το κέρδος που εξοικονομούμε.

«Για τον γαμπρό γεννά κι ο κόκορας, και για τον γιο μήτ’ η κότα»
Η συμπεριφορά των γονιών προς τον γαμπρό συνήθως είναι σκανδαλωδώς ευνοϊκότερη από αυτήν προς τον γιο τους. Έτσι κάνουν όλα τα χατίρια του γαμπρού αλλά σπάνια και του γιου τους. 

«Δε γνωρίζει το σκυλί τον αφέντη του»
Λέγεται για περιπτώσεις πού γίνεται μεγάλη σύγχυση και ανακατωσούρα.

«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα»
Συχνά δυο άνθρωποι μαλώνουν μεταξύ τους για ξένες υποθέσεις.

«Δυο λαγούς αν κυνηγάς, κι οι δυο θε να σου φύγουν»
Πρέπει κάθε φορά να βάζουμε ένα στόχο, γιατί οι πολλοί στόχοι συγχρόνως δεν είναι εύκολο να επιτευχθούν στο βαθμό που πρέπει.

«Εβάλανε την αλεπού τις κότες να φυλάει»
Οι ηγέτες ή οι φύλακες, και γενικά αυτοί που έχουν κάποιο υπεύθυνο πόστο, πρέπει να επιλέγονται με προσοχή ώστε να είναι ακέραιοι άνθρωποι και να μην κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους για δικό τους όφελος.

«Έβαλαν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα»
Σημαίνει ό,τι και η προηγούμενη.

«Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»
Πριν κατηγορήσει κανείς κάποιον, πρέπει πρώτα να αναλογιστεί μήπως έχει κι αυτός το ίδιο ή παραπλήσιο ελάττωμα.

«Έκανες τον λύκο φίλο, βάστα και κομμάτι ξύλο»
Πρέπει να παίρνουμε κάποιες προφυλάξεις στις σχέσεις μας με τους κακούς (ψεύτες, απατεώνες κλπ.) ώστε να μπορέσουμε να τους αντιμετωπίσουμε σε ώρα ανάγκης.

«Εκεί που μας χρωστούσανε μας πήραν και το βόδι»
Όταν μπλέξεις με καπάτσους και αδίστακτους ανθρώπους, όχι μόνο δε βρίσκεις το δίκιο σου αλλά βγαίνεις και ζημιωμένος.

«Ένας κούκος (ή χελιδόνι) δε φέρνει την άνοιξη»
- Ένας μόνο ήρωας ή ηγέτης δε φέρνει τη νίκη ή την επιτυχία.
- Από μια μόνο ένδειξη μη βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπέρασμα.
- Ένας μόνο τολμηρός δεν αρκεί για να σώσει την κατάσταση.


«Γάιδαρος - γαϊδάρα»
Είναι μια έκφραση που μεταχειριζόμαστε, όταν θέλουμε να θίξουμε κάποιον για την κακή διαγωγή του ή για τους χοντρούς του τρόπους. 

«Γλίτωσε από του λύκου το στόμα»
Οι προπάτορές μας, στηριζόμενοι στον ύμνο του Δαυίδ, έλεγαν: «σώσον εκ στόματος λέοντος», δηλαδή «σώσε τον από το στόμα του λιονταριού», κάθε φορά που θα πέθαινε ένα παιδί μιας οικογένειας, για ν’ αποφύγουν το κακό, μετά τη γέννα. Στη Λέσβο ακριβώς την τρίτη μετά από αυτή την ημέρα πέρναγαν το παιδί, που μόλις είχε γεννηθεί, από του λύκου το στόμα. Ήταν αυτό ένας ξύλινος γύρος, πάνω στον οποίο είχαν κολλήσει δέρμα λύκου.
Αυτό το έθιμο το βλέπουμε και παλιότερα και ένας Νομοκανόνας του ΙΖ΄ αιώνα κάνει λόγο για εκείνους: «οι οποίοι περούσι τα παιδία των από το στόμα του λύκου, τάχα δια να ζήσουν». Γι’ αυτό, για κάποιον που διαφεύγει τον κίνδυνο, λέμε σύμφωνα με την αρχαία παροιμία: «εκ λύκου στόματος», ότι «γλίτωσε από του λύκου το στόμα». 

«Γουρούνι»
Η έκφραση «γουρούνι», προέρχεται από τον βρόμικο τρόπο ζωής του γουρουνιού (χοίρος) σε βούρκους, ακαθαρσίες, νεκροταφεία κλπ. Λέγεται για άνθρωπο αναίσθητο και βρομιάρη. 


«Δουλεύει σαν το σκυλί»
Είναι μια έκφραση, που δεν έχει συγκεκριμένη εξήγηση. Λέγεται για τον φιλόπονο άνθρωπο, παρότι το σκυλί δε διακρίνεται για την εργατικότητά του. Φαίνεται όμως, πως αρχικά αυτός που είπε τη φράση είχε υπόψη του τα τσοπανόσκυλα και τα κυνηγετικά, γιατί αυτά όλη την ημέρα φρουρούν το μαντρί από τους λύκους ή κυνηγάνε, τρέχοντας απ’ εδώ κι από εκεί.

«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχερώνα»
Κατά μία εκδοχή, που φαίνεται πως είναι και η επικρατέστερη, τη φράση αυτή την είπε ο Γέρος του Μοριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, όταν βρισκόταν στη Ζάκυνθο (πριν αρχίσει η επανάσταση). Τότε άκουσε πως ο Ναπολέων Βοναπάρτης – αυτοκράτορας της Γαλλίας – μάλωνε με τον τσάρο της Ρωσίας, για το ποιος από τους δυο θα έπαιρνε την Πολωνία.
- Τι είναι αυτή η Πολωνία; ρώτησε ο Κολοκοτρώνης.
Του εξήγησαν τότε πως ήταν ένα κράτος, μια χώρα, που δεν ήταν ούτε γαλλική ούτε ρωσική και πως τσακωνόντουσαν οι δυο Μεγάλοι ποιος θα την πάρει.
- Δυο ψυχικοί (γάιδαροι) μαλώνουνε σε ξένο αχυρώνα, είπε.
Αλλά κι αν ο πρώτος δεν είναι ο Κολοκοτρώνης, αυτός, τουλάχιστον, μας την έκανε γνωστή.

«Έβαλε τον λύκο να φυλάξει τα πρόβατα»
Όταν θέλουμε να υποδείξουμε πως δεν τοποθετήθηκε το κατάλληλο πρόσωπο, για να φυλάξει κάτι, μεταχειριζόμαστε τη φράση: «έβαλε ή έβαλαν το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα».
Η έκφραση έχει και αυτή την προέλευσή της από τους μύθους του Αισώπου: Κάποτε ένας βοσκός αντιλήφθηκε πως κάθε μέρα ένας λύκος ερχόταν πίσω από τα πρόβατά του. Στην αρχή φοβήθηκε πολύ και φυλαγόταν. Σιγά – σιγά όμως πήρε θάρρος, γιατί είδε πως ο λύκος μάλλον τα φύλαγε τα πρόβατα, μια και ποτέ του δεν πείραξε κανένα. Τότε παραπήρε θάρρος και μια μέρα αποφάσισε να βάλει τον λύκο να του φυλάξει τα πρόβατα κι αυτός να κατέβαινε στην πόλη, για να ψωνίσει. Έτσι κι έγινε. Αυτό , όμως, περίμενε και ο λύκος και σαν είδε τον τσοπάνη να απομακρύνεται, έπεσε απάνω στο κοπάδι και το αποδεκάτισε. Όταν γύρισε πίσω ο βοσκός και είδε τη συμφορά που του έκανε ο λύκος, κούνησε με λύπη το κεφάλι του λέγοντας: «ποιος μου είπε να εμπιστευτώ τα πρόβατά μου σε έναν λύκο;».

«Είσαι μπούφος» - « Κουτός σαν τον μπούφο»
Είναι διαδεδομένη η γνώμη πως το πουλί μπούφος (ο Βύας, είδος κουκουβάγιας) είναι κουτός. Κι έτσι φτάσαμε στην κοινή έκφραση: «είσαι κουτός σαν τον μπούφο». Παρόλα αυτά ο μπούφος είναι αρκετά έξυπνος. Κατορθώνει πολύ εύκολα να εξασφαλίζει την τροφή του και να αποφεύγει τους διώκτες του. Η εντύπωση που σχηματίστηκε ότι είναι κουτός, ξεκινά από το ότι το πουλί αυτό είναι «νυχτόβιο», την ημέρα δε τα μάτια του δεν το βοηθάνε να βλέπει και μένουν σχεδόν απλανή. Αυτή την εντύπωση την ενισχύει το γεγονός ότι ο μπούφος αφήνει μια στριγκιά, σχεδόν υστερική, φωνή τη νύχτα.

«Εκόστισε ο κούκος αηδόνι»
Την περίοδο μετά το 1821 διατέθηκαν μεγάλα ποσά, για ν’ αποκτήσουμε και εμείς ένα ατμοκίνητο καράβι, αν και η πρόταση αυτή δεν ήταν των δικών μας, αλλά του Κόχραν.
Κάποια μέρα, λοιπόν, έφτασε το αναμενόμενο ατμοκίνητο καράβι, για να το θαυμάσουν, όλοι όσοι κατέβηκαν στη θάλασσα, για να το υποδεχτούν και να το καμαρώσουν. Μαζί με το ανώνυμο πλήθος, βρισκόταν και ο γνωστός λαϊκός τροβαδούρος της εποχής, ο ποιητής Σπυριδιώνης, που καθώς είδε το καράβι και αναλογίστηκε πόσα λεφτά ξοδεύτηκαν γι’ αυτό, είπε στον παραστεκούμενο Γεννάδιο:
- Λογιότατέ μου, τούτο το ατιμοκίνητο (έκανε λογοπαίγνιο με το ατμοκίνητο), μας εκόστισε αηδόνι και εβγήκε κούκος!

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Βυζαντινοί Νερόμυλοι Πολίχνης

     Στο Μυλοτόπι της Πολίχνης, που βρίσκεται στον συνοικισμό Μετεώρων, σώζονται πέντε Βυζαντινοί και Μεταβυζαντινοί νερόμυλοι και ένας (1) ληνός (πατητήρι) που αποτελούν «κομμάτι» ενός υδρομυλικού συστήματος. Το ανάγλυφο παρουσιάζει ήπιες κλίσεις. Οι βοτανολόγοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου κατέγραψαν διάφορα φυτά στη ρεματιά γύρω από τους νερόμυλους.
     Το ρέμα, δεν φιλοξενεί απλά έναν αριθμό φυτών που μας δίνουν μόνο αισθητική ευχαρίστηση, αλλά αποτελεί επιπλέον μοναδικό καταφύγιο για σπάνια είδη.
    Ήδη, έχουν φτιαχτεί διάφοροι χώροι και μονοπάτια, έχουν διαμορφωθεί χώροι εισόδου και χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων, ενώ διαμορφώθηκε ένα υπαίθριο θέατρο 500 θέσεων. Οι νερόμυλοι αποτελούν την πιο κοινή μηχανή του Βυζαντίου και η οικονομική τους σημασία ήταν τεράστια. Το υδρομυλικό σύστημα αναπτύχθηκε κατά μήκος του ρέματος, το οποίο πήγαζε από το βουνό Χορτιάτης και κατέληγε στον Θερμαϊκό Κόλπο.
    Με απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου κηρύχθηκαν Μνημεία Βυζαντινών χρόνων και το ρέμα χαρακτηρίζεται στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο ως Αρχαιολογικό Πάρκο.
     Ο χώρος των νερόμυλων Πολίχνης έχει συνολικό μήκος 1000 μέτρων καταλαμβάνοντας έκταση 230 στρεμμάτων εκ των οποίων τα 185 ιδιοκτησίας του Δημοσίου και κυρίως του Δήμου Παύλου Μελά.
    Στο παρελθόν η περιοχή ήταν τόπος εκδρομών και αναψυχής για τους Θεσσαλονικείς, λόγω της παραδείσιας ομορφιάς της (νερό, δένδρα, πανίδα και χλωρίδα στην καλύτερη μορφή τους). Δεν είναι τυχαία άλλωστε η ονομασία του όμορου Ρετζικίου ”Ρετζίκι = Ουρεντζίκ = παραδεισένιος τόπος”.



Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

Ο Μέγας Κωνσταντίνος


    Ο Μέγας Κωνσταντίνος ανέβηκε στον θρόνο το 306 μ.Χ. Το 324 κατόρθωσε να μείνει μονοκράτορας στην απέραντη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του πήρε δύο πολύ σημαντικές αποφάσεις, που αφορούσαν τη μεταφορά της πρωτεύουσας από τη Δύση στην Ανατολή, καθώς και την αλλαγή πλεύσης της εσωτερικής πολιτικής του.
    Μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Ρώμη στο Bυζάντιο, την αρχαία μεγαρική αποικία, όπου κυριαρχούσε το ελληνικό στοιχείο. Η συμβολή του Μέγα Kωνσταντίνου στη διοικητική αναδιοργάνωση του κράτους, αλλά και η θρησκευτική πολιτική του με επίκεντρο την καθιέρωση της ανεξιθρησκείας σε όλη την επικράτεια της αυτοκρατορίας του, αποτελούν σημαντικά κεφάλαια της ιστορίας, καθώς έθεσαν τις βάσεις για τη μελλοντική ανάπτυξη του Βυζαντίου.
    Ως προς τα σύνορα του απέραντου κράτους του, ο Μέγας Kωνσταντίνος δεν έκανε καμιά προσπάθεια ώστε να το επεκτείνει. Φρόντισε μόνο να διατηρήσει την ακεραιότητα της αυτοκρατορίας του, αναθέτοντας στους γιους του τη φύλαξη των συνόρων. Αντιμετώπισε στον Βορρά με επιτυχία τις επιθέσεις των βαρβαρικών φύλων στον Pήνο και τον Δούναβη και κατόρθωσε να συνάψει ειρήνη με τους Γότθους.
    Στην Ανατολή όμως η θρησκευτική πολιτική του Μέγα Κωνσταντίνου ενοχλούσε τους Πέρσες , οι οποίοι αντιδρούσαν βίαια με διωγμούς κατά των χριστιανών υπηκόων τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μεγας Κωνσταντινος

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Πυραμίδες της Γκίζας

      Οι πυραμίδες της Γκίζας είναι το αρχαιότερο σωζόμενο από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και είναι οι πιο διάσημες πυραμίδες του κόσμου. Βρίσκονται στην Αίγυπτο. Η κατασκευή τους χρονολογείται γύρω στο 2580 π.Χ. και βρίσκονται στην Νεκρόπολη της Γκίζας. Το σύμπλεγμα πιθανολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε για τον ενταφιασμό Φαραώ και κατασκευάστηκε από την τέταρτη δυναστεία των Αιγυπτίων.
      Στην αρχαία Νεκρόπολη της Γκίζας ανήκουν: η Πυραμίδα του Χέοπα, γνωστή και ως "η Μεγάλη Πυραμίδα", η λίγο μικρότερη Πυραμίδα του Χεφρήνου και η σχετικά μετρίου μεγέθους Πυραμίδα του Μυκερίνου. Ανήκουν και οι τρεις στην Τέταρτη Δυναστεία. Όλες μαζί σχημάτιζαν ένα απέραντο συγκρότημα από μικρότερες πυραμίδες (των βασιλισσών), νεκρικούς ναούς, Μαστάμπες και τάφους αξιωματούχων. Στη Νεκρόπολη ανήκει και η περίφημη Μεγάλη Σφίγγα.
     Η μεγαλύτερη και πιο διάσημη είναι η πυραμίδα του Χέοπα (ή Χούφου) ενώ οι άλλες δύο είναι μικρότερες και βρίσκονται κάποια μέτρα μακρύτερα από την πυραμίδα του Χέοπα.
     Έχει ύψος 146,60 μ. και τέλεια τετράγωνη βάση με πλευρά 230,35 μ., προκαλεί δε εντύπωση στους σύγχρονους ερευνητές για τα δεδομένα της εποχής της κατασκευής της. Έχει όγκο 2.521.000 κυβ. μ., καλύπτει επιφάνεια 54.000 τετρ. μ. και το υπολογιζόμενο βάρος της φθάνει τους 6,5 εκατομμύρια τόνους. Για την αποπεράτωσή της χρειάστηκαν 30 χρόνια δουλειάς από 100.000 εργάτες-δούλους, πολλοί από τους οποίους πέθαναν κατά τη διάρκεια κατασκευής της.
     Το μνημείο σήμερα συγκινεί τους επισκέπτες της Αιγύπτου για το μεγαλείο του και την τεχνική του και προβληματίζει τους σύγχρονους ειδικούς για το πώς μπόρεσαν να λύσουν τα τόσα προβλήματα μηχανικής και στατικής οι αρχαίοι συνάδελφοί τους.
      Εξωτερικά, η πυραμίδα του Χέοπα είναι επιστρωμένη με πλάκες από γρανίτη. Το εσωτερικό ήταν λαβύρινθος από διαδρόμους και δωματιάκια, που εμπόδιζαν την εύκολη διείσδυση στον κύριο χώρο, όπου βρισκόταν η σαρκοφάγος του Φαραώ. Ο χώρος αυτός είχε ύψος 5 μ., πλάτος 5,34 μ. και μήκος 10,33 μ. Η λάρνακα, μέσα στην οποία βρισκόταν η μούμια του Φαραώ, ήταν από ροζ γρανίτη.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Οι Τρεις Ιεράρχες


                                                       Βασίλειος ο Μέγας

   Ο Άγιος Βασίλειος ή Βασίλειος Καισαρείας, υπήρξε επίσκοπος Καισαρείας και θεωρείται Πατέρας της Εκκλησίας και ένας εκ των μεγαλύτερων θεολόγων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η συμβολή του στην χριστιανική θεολογία θεωρείται κεφαλαιώδης ενώ σ΄αυτόν αποδίδεται και η «θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου». Ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα και θεωρούσε πολύ σημαντική τη μελέτη των κλασσικών συγγραφέων και της ελληνικής φιλοσοφίας, φυσικά υπό το χριστιανικό πρίσμα.
Η συμβολή του στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας, τον κατέστησαν μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Χριστιανικής παράδοσης.


                                         



                                                 Ιωάννης ο Χρυσόστομος

   Θεωρείται πως η γλώσσα του «έσταζε μέλι» καθώς υπήρξε ο πιο χαρισματικός ρήτορας της εποχής του. Διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη της φιλανθρωπίας. Μάλιστα τα ημερήσια συσσίτιά που οργάνωσε έτρεφαν 7.000 ανθρώπους!

Στον τομέα της φιλοσοφίας, μπορεί να απέρριπτε τις θεωρίες των αρχαίων Ελλήνων περί Θεού ωστόσο δε δίστασε να χρησιμοποιήσει τις εργαλειακές μεθόδους της φιλοσοφίας τους προκειμένου να αναπτύξει μια συστηματική θεολογία.

    Στη ζωή του υπήρξε υπόδειγμα ασκητή ενώ δεν παρέλειπε να καταδικάζει εκείνους τους ιερείς που πλούτιζαν από την ιδιότητά τους. Ήταν τέτοια η σκληρή κριτική που ασκούσε στους Αυτοκράτορες, που τελικά η αυλή τον κυνήγησε και τον εξόρισε. Όμως η φήμη του τον ξεπέρασε αφού θεωρείται Άγιος από όλες σχεδόν τις χριστιανικές ομολογίες.

                                                     
                                         



                                                 Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός

   Γνωστός και με το προσωνύμιο «θεολόγος», ο Γρηγόριος υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης τον 4ο αιώνα. Η επιρροή του στην Τριαδική θεολογία θεωρείται τόσο σημαντική που έγινε γνωστός ως «Τριαδικός Θεολόγος». Τα περισσότερα από τα έργα του επηρεάζουν τους σύγχρονους θεολόγους, ειδικά όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Υπήρξε φίλος του Μεγάλου Βασιλείου καθώς και του αδελφού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης.

    Ήταν σφοδρός οπαδός των γραμμάτων και επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνόφωνων και λατινόφωνων θεολόγων της εποχής του. Εκτός από εξαιρετικός θεολόγος όμως, υπήρξε και πολύ καλός ποιητής, αφού έγραψε αρκετά ποίηματα με θεολογικά και ηθικά θέματα.



                                           

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Παιδιά – θαύματα


1. Κιμ Ανγκ Γιονγκ: Τεσσάρων ετών με τέσσερις γλώσσες



Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ του βιβλίου Γκίνες για τέσσερις γλώσσες, κορεάτικα, γιαπωνέζικα, αγγλικά και γερμανικά , που μιλούσε άπταιστα, στην ηλικία των… τεσσάρων ετών. Στα οκτώ του μόλις χρόνια ξεκίνησε την εκπαίδευση στην Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και  Διαστήματος των ΗΠΑ ενώ στα εφηβικά του χρόνια έπιασε δουλειά στη… NASA.

2. Γκρέγκορι  Σμιθ: Ο ειρηνοποιός



Στα δύο του μόλις χρόνια διάβαζε σαν μεγάλος, ενώ όταν έκλεισε τα δέκα έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο. Είναι ο ιδρυτής του International Youth Advocates, έναν οργανισμό που προωθεί τα δικαιώματα των παιδιών και τις αρετές της ειρήνης. Έχει συναντηθεί με τον Μπιλ Κλίντον και τον Γκορμπατσόφ, ενώ έχει δώσει ομιλία στα Ηνωμένα Έθνη. Για όλη αυτήν τη δραστηριότητά του, έχει προταθεί τέσσερις φορές για το Νόμπελ Ειρήνης.

3. Ακρίτ Τζασουάλ: Ο 7χρονος αυτοδίδακτος χειρουργός





Ο Ακρίτ Τζασουάλ έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον πλανήτη το 2000 όταν… εγχείρησε ένα μικρό κορίτσι σε φιλικό σπίτι. Τότε ήταν μόλις επτά ετών. Η οκτάχρονη ασθενής του δεν είχε χρήματα για να απευθυνθεί σε «πραγματικό» γιατρό για να γιατρέψει το καμμένο χέρι της. Τα δάχτυλά της, λόγω του εγκαύματος, είχαν κολλήσει μόνιμα σε γροθιά και δεν μπορούσε να τα ανοίξει. Ο Ακρίτ που δεν είχε καμία εμπειρία ως γιατρός ή χειρουργός, κατάφερε να απελευθερώσει τα δάχτυλά της, το κορίτσι μπόρεσε να χρησιμοποιήσει και πάλι την παλάμη της και η ιατρική έκλεισε στους κόλπους της έναν από τους πιο “ελπιδοφόρους” γιατρούς του κόσμου.

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

Σχεδιαγράμματα εκθέσεων (3)

Θέμα: «Μια καλή μου πράξη»

1. Πότε έκανες την πράξη;
2. Πού έγινε η πράξη; Ποια ήταν; Να την περιγράψεις.
3. Ποια ήταν τα πρόσωπα που πήραν μέρος σε αυτή;
4. Γράψε τις σκηνές όλες από την αρχή μέχρι το τέλος με τη σειρά που συνέβηκαν.
5. Ποια ήταν τα αποτελέσματα της πράξης σου;
6. Πώς είδαν την πράξη οι γονείς σου, οι δάσκαλοι, οι συμμαθητές σου, οι άλλοι άνθρωποι.
7. Τι αισθάνθηκες εσύ για την πράξη σου αυτή;



Θέμα: «Όταν αρρώστησα»

1. Πότε αρρώστησες (εποχή, μήνας ,ημέρα, ώρα)
2. Τι πρωτοαισθάνθηκες (συμπτώματα, πονοκέφαλος, πυρετός, κ.τ.λ.)
3. Ανησυχία στο σπίτι (η μητέρα, ο πατέρας, τα αδέρφια τι έκαναν)
4. Κάλεσμα του γιατρού (ποιος και πώς τον ειδοποίησε)
5. Η εξέταση του γιατρού (τι ακριβώς έκανε ο γιατρός)
6. Η συνταγή με τα φάρμακα.
7. Πώς έπαιρνες τα φάρμακα και πώς ήταν (εύκολα, δύσκολα, πικρά, γλυκά, υγρά, χάπια)
8. Πόσο χρόνο έμεινες στο κρεβάτι.
9. Τι αισθανόσουν όταν έμεινες κλεισμένος στο σπίτι σου (ζήλια για τα άλλα παιδιά που έπαιζαν έξω και πήγαιναν σχολείο κ.τ.λ.)
10. Πώς σου φάνηκε όταν ανάρρωσες και σηκώθηκες τις πρώτες μέρες;
11. Τι σκέψεις έκανες μετά την αρρώστια σου, αν από αμέλεια σου ή ανυπακοή σου αρρώστησες.
12. Άλλες σκέψεις σου γενικά για τις αρρώστιες.