Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Βραβείο Νόμπελ


     Το Bραβείο Νόμπελ  είναι ένα σύνολο από ετήσια διεθνή βραβεία που απονέμονται σε μια σειρά από κατηγορίες σε αναγνώριση των πολιτισμικών ή/και επιστημονικών επιτευγμάτων. Η διαθήκη του Σουηδού εφευρέτη Άλφρεντ Νόμπελ θεσμοθέτησε τα βραβεία το 1895. Τα βραβεία στη Φυσική, στη Χημεία, στη Φυσιολογία ή Ιατρική, στη Λογοτεχνία και στην Ειρήνη για πρώτη φορά απονεμήθηκαν το 1901.
     Το σχετικό Βραβείο στις Οικονομικές Επιστήμες της Τράπεζας της Σουηδίας στη μνήμη του Άλφρεντ Νόμπελ δημιουργήθηκε το 1968. Μεταξύ 1901 και 2012, τα Βραβεία Νόμπελ και το Βραβείο Οικονομικών Επιστημών απονεμήθηκαν 555 φορές σε 856 άτομα και οργανισμούς. Με μερικούς να έχουν λάβει το Βραβείο Νόμπελ περισσότερες από μία φορά, αυτό κάνει ένα σύνολο 835 ατόμων και 21 οργανισμών.
     Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στο Όσλο της Νορβηγίας, ενώ τα άλλα βραβεία απονέμονται στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Το Βραβείο Νόμπελ θεωρείται ευρέως ως το πιο διάσημο βραβείο διαθέσιμο στους τομείς της λογοτεχνίας, της ιατρικής, της φυσικής, της χημείας, της ειρήνης, και των οικονομικών.
    Τα διάφορα βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο. Κάθε δικαιούχος, ή νομπελίστας, λαμβάνει ένα χρυσό μετάλλιο, ένα δίπλωμα και ένα χρηματικό ποσό (1.000.000 δολάρια), το οποίο αποφασίζεται από το Ίδρυμα Νόμπελ. Το βραβείο δεν απονέμεται μετά θάνατο. Ωστόσο, αν σε ένα άτομο έχει απονεμηθεί ένα βραβείο και πεθάνει πριν από την παραλαβή του, το βραβείο μπορεί ακόμα να δοθεί.
    Αν και ο μέσος αριθμός των δικαιούχων ανά βραβείο αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, ένα βραβείο δεν μπορεί να μοιράζεται ανάμεσα σε περισσότερα από τρία άτομα.

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Οι δώδεκα σημαντικές γιορτές του Λειτουργικού Έτους

Οι δώδεκα σημαντικές γιορτές του Λειτουργικού Έτους είναι οι εξής: ο Ευαγγελισμός, η Γέννηση, η Υπαπαντή, η Βάπτιση, η Μεταμόρφωση, η Βαϊοφόρος, η Έγερση του Λαζάρου, η Σταύρωση, η
 Ανάσταση, η Ανάληψη, η Πεντηκοστή και η Κοίμηση της Θεοτόκου.























  












Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Θρύλοι της Κωνσταντινούπολης (2)


 «Οι κρητικοί πολεμιστές». Έναν από τους πύργους των τειχών της Πόλης τον υπεράσπιζαν τρία αδέρφια, άρχοντες Κρητικοί που πολεμούσαν με το μέρος των Βενετών (η Κρήτη τότε ήταν κάτω από την κυριαρχία των Βενετών). Μετά την πτώση της Πόλης τα τρία αδέρφια και οι άντρες τους εξακολουθούσαν να πολεμούν και παρά τις λυσσώδεις προσπάθειές τους οι Τούρκοι δεν είχαν κατορθώσει να καταλάβουν τον πύργο. Για το περιστατικό αυτό ενημερώθηκε ο Σουλτάνος και εντυπωσιάστηκε από την παλικαριά τους. Αποφάσισε, λοιπόν, να τους επιτρέψει να φύγουν με ασφάλεια από τον πύργο και να πάρουν ένα καράβι με τους άντρες τους και να γυρίσουν στην Κρήτη. Πραγματικά η πρόταση του έγινε δεκτή με τη σκέψη ότι έπρεπε να μείνουν ζωντανοί για να πολεμήσουν να ξαναπάρουν τη Βασιλεύουσα πίσω από τους απίστους. Έτσι οι Κρητικοί επιβιβάστηκαν στο πλοίο τους και ξεκίνησαν για το νησί τους. Το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στην Κρήτη και ο θρύλος λέει ότι περιπλανιούνται αιώνια στο πέλαγος μέχρι τη στιγμή που θα ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψη της Πόλης από τους Έλληνες. Τότε το πλοίο των Κρητικών θα τους ξαναφέρει στην Κωνσταντινούπολη για να πάρουν και αυτοί μέρος στη μάχη και να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και το ελληνικό έθνος να ξανακερδίσει την Πόλη.

"Αγία Σοφία, το σύμβολο της Ορθοδοξίας". Με την άλωση της Πόλης, η Αγία Σοφία έπεσε στα χέρια των αλλόθρησκων. Η Παναγία όμως προστατεύει την Πόλη, προστατεύει την Αγία Σοφία. Η πίστη αυτή είναι δάχυτη στους θρύλους και στα τραγούδια: Της Αγια-Σοφιάς Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια, σημαίνει κι η Αγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι, με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες, κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος. Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο πατριάρχης, κι απ΄την πολλήν την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες. Να μπούνε στο Χερουβικό και να 'βγει ο βασιλέας, φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα: "Πάψετε το Χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τα Άγια, παπάδες πάρτε τα ιερά και σεις κεριά σβηστείτε, γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει. Μόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρτουνε τρία καράβια  το 'να να πάρει τον Σταυρό και τ' άλλο το Ευαγγέλιο, το τρίτο το καλύτερο, την Άγια Τράπεζά μας, μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν". Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες."Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι".  (δημοτικό)

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

Χρήσιμοι κανόνες Γραμματικής (14)


                
Οι αναφορικές προτάσεις είναι εξαρτημένες προτάσεις που αρχίζουν με τις αναφορικές αντωνυμίες (όποιος, ο οποίος, όσος, ό,τι, που) ή με τα αναφορικά επιρρήματα (όπου, όποτε, όπως, όσο, καθώς, σαν). Όταν η αναφορική πρόταση δεν αποτελεί απαραίτητο  συμπλήρωμα στον όρο που προσδιορίζει, δηλαδή δε μας δίνει μια απαραίτητη πληροφορία, τότε βάζουμε κόμμα. Αυτή λέγεται προσθετική ή μη προσδιοριστική π.χ. Έφερε στο σπίτι έναν φίλο τους, που δεν τον είχα ξαναδεί. Όταν η αναφορική πρόταση αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα στον όρο που προσδιορίζει, δηλαδή μας είναι απαραίτητη για να σχηματίσουμε νόημα, τότε δε βάζουμε κόμμα. Αυτή λέγεται προσδιοριστική π.χ. Θα σου επιστρέψω το βιβλίο που μου δάνεισες.

Μερικά ρήματα όπως το στερούμαι και το εγγυώμαι σχηματίζουν με ιδιαίτερο τρόπο τον ενεστώτα και τον παρατατικό διότι ακολουθούν μια κλίση που θυμίζει την αρχαία κλίση, γι΄αυτό και την ονομάζουμε λόγια κλίση (αρχαιόκλιτα) π.χ. στερούνταν - εστερείτο, στερούνταν - εστερούντο, εγγυόμαστε - εγγυώμεθα, εγγυάστε - εγγυάσθε. Παρόμοια: θεωρούμαι, ασχολούμαι, αθλούμαι, απολογούμαι, εισηγούμαι, επικαλούμαι, μιμούμαι, προηγούμαι, αποτελούμαι, αφαιρούμαι, εξαιρούμαι, εξαρτώμαι, διερωτώμαι, διασπώμαι, ανακτώμαι, αποσπώμαι.

Eνώ τα εθνικά ονόματα γράφονται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα τους π.χ. Ο Μανόλης είναι Έλληνας, τα επίθετα που παράγονται από αυτά γράφονται με μικρό π.χ. Το ελληνικό λάδι είναι το καλύτερο, όπως και των μηνών, ημερών, γιορτών, οι θρησκείες, οι οπαδοί τους και τα σχολικά μαθήματα.

Κοινά ουσιαστικά λέγονται αυτά που φανερώνουν όλα τα πρόσωπα, τα ζώα ή τα πράγματα του ίδιου είδους, καθώς και όσα σημαίνουν ενέργεια, κατάσταση ή ιδιότητα π.χ. τρέξιμο, ύπνος, εξυπνάδα.

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Θρύλοι της Κωνσταντινούπολης (1)

       Παραδοσιακοί και θαυμαστοί θρύλοι, αναπτύχθηκαν γύρω από την άλωση της Πόλης, για να θρέψουν τις ελπίδες και το θάρρος του έθνους επί αιώνες.
      Ο θρύλος λέει ότι τη στιγμή που ο βασιλιάς περικυκλώθηκε από τους Τούρκους, ένας άγγελος του Κυρίου τον άρπαξε και τον έκρυψε σε μια σπηλιά, αφού πρώτα τον μαρμάρωσε.
      Στη σπηλιά αυτή περιμένει για αιώνες ο "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς" να ξαναέρθει την κατάλληλη στιγμή, "το πλήρωμα του χρόνου", και ο άγγελος Κυρίου θα του ξαναδώσει τη ζωή και το σπαθί του για να διώξει του Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη και να τους κυνηγήσει μέχρι την Κόκκινη Μηλιά και στη μάχη που θα γίνει οι Τούρκοι θα νικηθούν και "θα κολυμπήσει το μοσχάρι στο αίμα τους".
      Ο θρύλος προσθέτει, ακόμα, ότι οι Τούρκοι ψάχνουν συνεχώς να ανακαλύψουν τη σπηλιά, όπου βρίσκεται ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς για να χτίσουν την είσοδό της, ώστε να μην μπορεί να ξαναβγεί από εκεί. Όμως, οι προσπάθειες τους είναι συνεχώς άκαρπες, αφού ο άγγελος προστατεύει τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά και περιμένει την εντολή του θεού για να τον ξυπνήσει.


       Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, ένα πουλί ανέλαβε να πάει ένα γραπτό μήνυμα στην Τραπεζούντα στην Χριστιανική Αυτοκρατορία του Πόντου για την Άλωση της Πόλης. Μόλις έφτασε εκεί πήγε κατευθείαν στη Μητρόπολη που λειτουργούσε ο Πατριάρχης και άφησε το χαρτί με το μήνυμα πάνω στην Άγια Τράπεζα. Κανείς δεν τολμούσε να πάει να διαβάσει το μήνυμα.          Τότε πήγε ένα παλικάρι, γιος μιας χήρας, και διάβασε το άσχημο μαντάτο: "Πάρθεν η Πόλη, Πάρθεν η Ρωμανία". Το εκκλησίασμα και ο Πατριάρχης άρχισαν τον θρήνο, αλλά ο νέος τους απάντησε: "Κι αν η Πόλη έπεσε, κι αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι".


"Το ποτάμι που σταμάτησε να κυλάει". Οι περισσότεροι τοπικοί θρύλοι για την άλωση της Κωνσταντινούπολης μοιάζουν σε ένα σημείο: όλοι δείχνουν ότι ο χρόνος σταμάτησε με την κατάληψη της ιερής πόλης της Ορθοδοξίας από τους άπιστους Τούρκους και ότι η τάξη στον κόσμο θα επανέλθει με την ανακατάληψη της Βασιλεύουσας από τους Έλληνες. Έτσι, και στην Ήπειρο υπάρχει μια αντίστοιχη λαϊκή δοξασία. Συγκεκριμένα, ένα πουλί φέρνει την αναγγελία της πτώσης της Πόλης σε μια ομάδα βοσκών που εκείνη τη στιγμή ποτίζουν τα κοπάδια τους σε ένα ποτάμι, Ο θρύλος λέει ότι στο άκουσμα της φοβερής είδησης, τα νερά του ποταμιού σταμάτησαν να κυλάνε, αφού και το φυσικό στοιχείο θεώρησε ότι η πτώση της Κωνσταντινούπολης ήταν κάτι το ανήκουστο. Το ποτάμι θα συνεχίσει και πάλι να κυλάει, μόλις απελευθερωθεί η Πόλη, συνεχίζει ο λαϊκός θρύλος...


   "Τα ψάρια του καλόγερου". Κάποιος καλόγερος είχε ψαρέψει σε ένα ποτάμι ψάρια και τα τηγάνιζε κοντά στην όχθη του ποταμού. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στους Τούρκους. Ο καλόγερος σάστισε και αμέσως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι.
     Εκεί ζουν αιώνια μέχρι τη στιγμή της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, οπότε και θα ξαναβγούν για να συνεχιστεί το τηγάνισμά τους.

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Ομάδες αίματος


Η ομάδα Ο μπορεί να δώσει αίμα στις ομάδες Ο, Α, Β και ΑΒ.
Η ομάδα Α μπορεί να δώσει αίμα στις ομάδες Α και ΑΒ.
Η ομάδα Β μπορεί να δώσει αίμα στις ομάδες Β και ΑΒ.
Η ομάδα ΑΒ μπορεί να δώσει αίμα στην ομάδα ΑΒ.


Επομένως, η
ομάδα Ο είναι πανδότης, γιατί τα αιμοσφαίρια της δεν έχουν συγκολλητινογόνα και έτσι δεν μπορούν να συγκολληθούν απ' τις συγκολλητίνες του πλάσματος οποιουδήποτε δέκτη Η ομάδα ΑΒ είναι πανδέκτης, γιατί ο ορός της δεν έχει συγκολλητίνες και έτσι μπορεί να δεχτεί αίμα οποιασδήποτε ομάδας χωρίς να συγκολλήσει τα αιμοσφαίρια του μεταγγιζόμενου αίματος.

Στις μεταγγίσεις προτιμούμε να δίνουμε στον άρρωστο αίμα της ίδιας μ' αυτόν ομάδας και, μόνο αν δεν υπάρχει καταφεύγουμε σε άλλες κατάλληλες ομάδες αίματος.

Οι ομάδες αίματος μεταβιβάζονται κληρονομικά από τους προγόνους στους απογόνους.

Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΟΛΟΥΘΗ:



Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Τσικνοπέμπτη


     Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λιώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού. Από αυτή την τσίκνα, λοιπόν, έχει πάρει και το όνομά της η Πέμπτη και λέγεται Τσικνοπέμπτη.
     Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που επιβίωσαν του Χριστιανισμού. Την Τσικνοπέμπτη, που βρίσκεται στο μέσο του Τριωδίου, ξεκινούν ουσιαστικά οι εκδηλώσεις της Αποκριάς, οι οποίες κορυφώνονται με τα Κούλουμα την Καθαρά Δευτέρα.                                      Ανάλογες γιορτές υπάρχουν στη Γερμανία (Schmutziger Donnerstag = Λιπαρή Πέμπτη) και στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ (Mardi Gras = Λιπαρή Τρίτη), που συνδυάζονται με καρναβαλικές εκδηλώσεις.

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Εξάσκηση στην παραγωγή γραπτού λόγου


Στην παρακάτω ιστορία:
Α) Βάζω αριθμούς μπροστά από κάθε παράγραφο.
Β) Βρίσκω έναν τίτλο για κάθε παράγραφο.                             
Γ) Φτιάχνω την περίληψη της ιστορίας.

     Η Γεωργία κάθεται στο κρεβάτι της και κοιτάζει γύρω της. Ήρθε η μεγάλη στιγμή για τις διακοπές στο σπίτι της γιαγιάς και είναι πολύ χαρούμενη.
    Αρχίζει να ετοιμάζει της βαλίτσες της και δεν ξέρει τι να πρωτοπάρει! Βάζει μέσα το αγαπημένο της φόρεμα και κάποια άλλα ρούχα.
    Στο σπίτι της γιαγιάς θα είναι και τα ξαδέρφια της και χαίρεται, γιατί ξέρει ότι θα κάνουν καλή παρέα.
    Επίσης σκέφτεται να πάρει μαζί της βιβλία, περιοδικά, επιτραπέζια παιχνίδια και το κινητό της. Έτσι δε θα βαρεθεί καθόλου!
    Η μαμά της μπαίνει στο δωμάτιο για να τη βοηθήσει. Της υπενθυμίζει να βάλει στη βαλίτσα και το μαγιό της για να κάνει και μπάνιο στη θάλασσα. Μαζί με τα ξαδέρφια της θα κάνουν πολλές βουτιές και τρελά θαλασσινά παιχνίδια.
    Η Γεωργία ανησυχεί μήπως της λείψουν οι γονείς της και νιώσει μοναξιά. Όμως η μαμά της την καθησυχάζει, λέγοντάς της, πως θα περάσει υπέροχα!
   Την επόμενη μέρα η Γεωργία είναι έτοιμη για το ταξίδι της και τις καλοκαιρινές της διακοπές.
   Έχει μεγάλη αγωνία, αν και είναι σίγουρη, ότι και αυτές οι διακοπές, θα της μείνουν αξέχαστες.

Βρίσκω έναν τίτλο για κάθε παράγραφο.

1…………………………………………………………………………………………………………………………
2………………………………………………………………………………………………………………………..
3……………………………………………………………………………………………………………………….
4…………………………………………………………………………………………………………………………
5…………………………………………………………………………………………………………………………
6…………………………………………………………………………………………………………………………
7…………………………………………………………………………………………………………………………
8…………………………………………………………………………………………………………………………

Φτιάχνω την περίληψη της ιστορίας:

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                   

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Ασκήσεις Γλώσσας Ε΄ ΤΑΞΗ 36 (Κύριες και δευτερεύουσες προτάσεις)


       Η πρόταση που έχει ένα ολοκληρωμένο νόημα και μπορεί να σταθεί στο λόγο μόνη της λέγεται κύρια ή, αλλιώς, ανεξάρτητη.
       Η πρόταση που δεν μπορεί να σταθεί στο λόγο μόνη της λέγεται δευτερεύουσα, ή, αλλιώς, εξαρτημένη.
       Οι δευτερεύουσες προτάσεις μπορεί να είναι ειδικές (εισάγονται με: ότι, πως, που), ενδοιαστικές (μη(ν), μήπως), βουλητικές (να), πλάγιες ερωτηματικές (αν, ποιος, πόσος, πότε, πού, τι κ.ά.), χρονικές (αφού, ενώ, καθώς, μόλις, όταν, σαν κ.ά.), αιτιολογικές (επειδή, διότι, γιατί, μια και, μια που κ.ά.), τελικές (για να, να, με σκοπό να κ.ά.), συμπερασματικές ή αποτελεσματικές (ώστε, που, ώστε να κ.ά.), υποθετικές (αν (εάν), άμα κ.ά.) και εναντιωματικές (αν και, μολονότι, παρόλο που κ.ά.)

 1. Κύκλωσε τις κύριες, υπογράμμισε τις δευτερεύουσες και γράψε τι είδους είναι οι εξαρτημένες.

Δε θα έρθω μαζί σου, γιατί είμαι κουρασμένος. _____________________
Αν πεινάς, φάε κάτι. ___________________
Μόλις χτυπήσει το κουδούνι, τα παιδιά τρέχουν στην αυλή. _______________
Αν δε με βρεις εκεί, να πας στον δεύτερο όροφο. _________________
Οι γονείς μας εργάζονται σκληρά, για να μας προσφέρουν τα απαραίτητα. _________________
Θέλω να πιω κάτι, επειδή δίψασα. ___________________
Πάρ΄το μαζί σου, αν σου αρέσει. ______________________
Δε μου είπες πού έβαλες το βιβλίο μου.___________________
Φοβάμαι μήπως πάρω κακούς βαθμούς. ____________________
Θέλω να παίξω κι εγώ μαζί σας. _____________________
Σαν το αποφάσισε, έφυγε τρέχοντας. _____________________
Παριστάνει τον πλούσιο, ενώ δεν έχει χρήματα. ___________________
Έχω κουραστεί πάρα πολύ, ώστε σκέφτομαι να φύγω. ___________________

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Μύθοι του Αισώπου

     Ο Αίσωπος έζησε πολλά χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού. Θεωρείται ο πατέρας της μυθογραφίας (των παραμυθιών). Ταξίδεψε πολύ στην ανατολή και στην Αίγυπτο. Ήταν άσχημος και καμπούρης, αλλά και ένας πολύ μεγάλος φιλόσοφος.
Παρατηρούσε τους ανθρώπινους χαρακτήρες, ενώ τους ρόλους των πρωταγωνιστών του, τους παίζουν κυρίως ζώα που έχουν ψυχή και λαλιά. Στο τέλος του κάθε μύθου υπάρχει πάντα ένα ηθικό δίδαγμα (τι είναι σωστό να κάνει κανείς).

                                                     Ο Γάιδαρος και το αλάτι

    Ήτανε μια φορά ένας χωρικός που είχε έναν γάιδαρο και τον χρησιμοποιούσε για να κάνει τις διάφορες δουλειές του. Επειδή ο γάιδαρός του ήταν πολύ χρήσιμος, τον αγαπούσε και τον περιποιόταν και, πολλές φορές, του συγχωρούσε και τα γαϊδουρινά του πείσματα.
    Μια μέρα, ο χωρικός φόρτωσε κοφίνια με αλάτι τον γάιδαρο και κίνησε να τα πάει στο διπλανό χωριό, όπου θα μπορούσε να τα πουλήσει. Όμως, για να φτάσουν σ΄αυτό το χωριό, έπρεπε να περάσουν ένα ποτάμι.
    Καθώς λοιπόν το περνούσαν, ο γάιδαρος παραπάτησε και βούλιαξε μέσα στο νερό. Το αλάτι, όμως, μόλις βρέθηκε μέσα στο νερό, έλιωσε κι έτσι ο γάιδαρος σηκώθηκε πιο ελαφρύς από μέσα.
Ο χωρικός στενοχωρήθηκε πολύ που έχασε το αλάτι, αλλά ο γάιδαρος ήταν πολύ ευχαριστημένος.
    Μια άλλη μέρα, ο χωρικός φόρτωνε ξανά κοφίνια τον γάιδαρο, αλλά αυτή τη φορά, τα κοφίνια είχαν μέσα σφουγγάρια. Ο γάιδαρος νόμιζε πως θα μπορούσε να γλιτώσει και τώρα από το φορτίο του και έτσι, την ώρα που περνούσαν ξανά από το ποτάμι, έκανε πως γλίστρησε και βούλιαξε ξανά μες στο νερό.
    Όμως τα σφουγγάρια τράβηξαν νερό και βάρυναν κι έτσι ο γάιδαρος δεν μπόρεσε να βγει στην επιφάνεια και πνίγηκε.


Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Δεινόσαυροι


                                                   
                                                 Απολίθωμα Τυραννόσαυρου

        Οι δεινόσαυροι ήταν σπονδυλωτά ζώα που κυριάρχησαν στο γήινο οικοσύστημα για πάνω από 160 εκατομμύριο χρόνια. Πρωτοεμφανίστηκαν πριν περίπου 230 εκατομμύρια χρόνια.
        Στο τέλος της κρητιδικής περιόδου πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι υπέστησαν μια καταστροφική εξαφάνιση, η οποία έδωσε τέλος στην κυριαρχία τους στη γη. Από τότε που ο πρώτος δεινόσαυρος ανακαλύφθηκε τον 19ο αιώνα, απολιθωμένοι σκελετοί δεινοσαύρων έχουν γίνει σημαντικό θέαμα σε μουσεία όλου του κόσμου. Οι δεινόσαυροι έχουν γίνει μέρος του παγκόσμιου πολιτισμού και παραμένουν σταθερά δημοφιλείς, ειδικά στα παιδιά. Έχουν εμφανιστεί σε εμπορικά βιβλία και σε ταινίες όπως το Τζουράσικ Παρκ, και νέες ανακαλύψεις περί δεινοσαύρων καλύπτονται τακτικά από τα ΜΜΕ.
       Τα σημερινά πουλιά είναι άμεσοι απόγονοι των θηριόποδων δεινοσαύρων.
Η τάξη των δεινοσαύρων πήρε το όνομά της επίσημα από τον Άγγλο παλαιοντολόγο Ρίτσαρντ Όουεν το 1842 σαν μία «ευδιάκριτη φυλή ή υποομάδα των σαυροειδών ερπετών». Ο όρος προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις δεινός (ικανός, φοβερός) και σαύρα
       Οι δεινόσαυροι ήταν εξαιρετικά πολυποίκιλοι. Υπήρχαν χορτοφάγοι, σαρκοφάγοι και λίγοι παμφάγοι. Κάποιοι δεινόσαυροι ήταν δίποδοι ενώ άλλοι τετράποδοι, και άλλοι, όπως ο Αμμόσαυρος και ο Ιγουανόδοντας,αν και τετράποδοι κατά βάση, μπορούσαν να περπατήσουν εύκολα στα δύο πόδια σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Ανεξάρτητα από τον τύπο σώματος, σχεδόν όλοι οι γνωστοί δεινόσαυροι προσαρμόστηκαν καλά κυρίως σε χερσαίους αλλά και σε υδρόβιους βιότοπους.

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Θωρηκτό Αβέρωφ

   Το θωρηκτό "Γεώργιος Αβέρωφ", όπως ονομάστηκε προς τιμήν του δωρητή, κατασκευάστηκε στα Ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου 1910 και την 1η Σεπτεμβρίου 1911 κατέπλευσε στο Φάληρο.
   Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο είχε ιταλικές μηχανές 19.000 ίππων, 22 γαλλικούς λέβητες, γερμανικές γεννήτριες και αγγλικά πυροβόλα 190 και 234 χιλιοστών τύπου ARMSTRONG. Η μέγιστη ταχύτητα που ανέπτυσσε ήταν 23 κόμβοι.
    Συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία στους Βαλκανικούς Πολέμους, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, καθώς και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.
    Είναι ζήτημα εάν στην παγκόσμια ιστορία θα μπορούσαμε να συναντήσουμε άλλο πολεμικό πλοίο που να συνδέθηκε για σχεδόν μισό αιώνα τόσο στενά με την ιστορία και τα πεπρωμένα ενός έθνους.
    Το θωρηκτό "Γ. Αβέρωφ" μαζί με την προσωπικότητα και το πατριωτικό ήθος του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με τη διαμόρφωση ιστορικών γεγονότων εθνικής εμβέλειας, χωρίς ουδέποτε να γνωρίσει την ήττα και την ατίμωση.
     Σήμερα χρησιμοποιείται ως Πλωτό Ναυτικό Μουσείο.