Πυραμίδες της Γκίζας

      Οι πυραμίδες της Γκίζας είναι το αρχαιότερο σωζόμενο από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και είναι οι πιο διάσημες πυραμίδες του κόσμου. Βρίσκονται στην Αίγυπτο. Η κατασκευή τους χρονολογείται γύρω στο 2580 π.Χ. και βρίσκονται στην Νεκρόπολη της Γκίζας. Το σύμπλεγμα πιθανολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε για τον ενταφιασμό Φαραώ και κατασκευάστηκε από την τέταρτη δυναστεία των Αιγυπτίων.
      Στην αρχαία Νεκρόπολη της Γκίζας ανήκουν: η Πυραμίδα του Χέοπα, γνωστή και ως "η Μεγάλη Πυραμίδα", η λίγο μικρότερη Πυραμίδα του Χεφρήνου και η σχετικά μετρίου μεγέθους Πυραμίδα του Μυκερίνου. Ανήκουν και οι τρεις στην Τέταρτη Δυναστεία. Όλες μαζί σχημάτιζαν ένα απέραντο συγκρότημα από μικρότερες πυραμίδες (των βασιλισσών), νεκρικούς ναούς, Μαστάμπες και τάφους αξιωματούχων. Στη Νεκρόπολη ανήκει και η περίφημη Μεγάλη Σφίγγα.
     Η μεγαλύτερη και πιο διάσημη είναι η πυραμίδα του Χέοπα (ή Χούφου) ενώ οι άλλες δύο είναι μικρότερες και βρίσκονται κάποια μέτρα μακρύτερα από την πυραμίδα του Χέοπα.
     Έχει ύψος 146,60 μ. και τέλεια τετράγωνη βάση με πλευρά 230,35 μ., προκαλεί δε εντύπωση στους σύγχρονους ερευνητές για τα δεδομένα της εποχής της κατασκευής της. Έχει όγκο 2.521.000 κυβ. μ., καλύπτει επιφάνεια 54.000 τετρ. μ. και το υπολογιζόμενο βάρος της φθάνει τους 6,5 εκατομμύρια τόνους. Για την αποπεράτωσή της χρειάστηκαν 30 χρόνια δουλειάς από 100.000 εργάτες-δούλους, πολλοί από τους οποίους πέθαναν κατά τη διάρκεια κατασκευής της.
     Το μνημείο σήμερα συγκινεί τους επισκέπτες της Αιγύπτου για το μεγαλείο του και την τεχνική του και προβληματίζει τους σύγχρονους ειδικούς για το πώς μπόρεσαν να λύσουν τα τόσα προβλήματα μηχανικής και στατικής οι αρχαίοι συνάδελφοί τους.
      Εξωτερικά, η πυραμίδα του Χέοπα είναι επιστρωμένη με πλάκες από γρανίτη. Το εσωτερικό ήταν λαβύρινθος από διαδρόμους και δωματιάκια, που εμπόδιζαν την εύκολη διείσδυση στον κύριο χώρο, όπου βρισκόταν η σαρκοφάγος του Φαραώ. Ο χώρος αυτός είχε ύψος 5 μ., πλάτος 5,34 μ. και μήκος 10,33 μ. Η λάρνακα, μέσα στην οποία βρισκόταν η μούμια του Φαραώ, ήταν από ροζ γρανίτη.

Οι Τρεις Ιεράρχες

                                                       Βασίλειος ο Μέγας

   Ο Άγιος Βασίλειος ή Βασίλειος Καισαρείας, υπήρξε επίσκοπος Καισαρείας και θεωρείται Πατέρας της Εκκλησίας και ένας εκ των μεγαλύτερων θεολόγων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η συμβολή του στην χριστιανική θεολογία θεωρείται κεφαλαιώδης ενώ σ΄αυτόν αποδίδεται και η «θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου». Ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα και θεωρούσε πολύ σημαντική τη μελέτη των κλασσικών συγγραφέων και της ελληνικής φιλοσοφίας, φυσικά υπό το χριστιανικό πρίσμα.
Η συμβολή του στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας, τον κατέστησαν μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Χριστιανικής παράδοσης.


                                         



                                                 Ιωάννης ο Χρυσόστομος

   Θεωρείται πως η γλώσσα του «έσταζε μέλι» καθώς υπήρξε ο πιο χαρισματικός ρήτορας της εποχής του. Διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη της φιλανθρωπίας. Μάλιστα τα ημερήσια συσσίτιά που οργάνωσε έτρεφαν 7.000 ανθρώπους!

Στον τομέα της φιλοσοφίας, μπορεί να απέρριπτε τις θεωρίες των αρχαίων Ελλήνων περί Θεού ωστόσο δε δίστασε να χρησιμοποιήσει τις εργαλειακές μεθόδους της φιλοσοφίας τους προκειμένου να αναπτύξει μια συστηματική θεολογία.

    Στη ζωή του υπήρξε υπόδειγμα ασκητή ενώ δεν παρέλειπε να καταδικάζει εκείνους τους ιερείς που πλούτιζαν από την ιδιότητά τους. Ήταν τέτοια η σκληρή κριτική που ασκούσε στους Αυτοκράτορες, που τελικά η αυλή τον κυνήγησε και τον εξόρισε. Όμως η φήμη του τον ξεπέρασε αφού θεωρείται Άγιος από όλες σχεδόν τις χριστιανικές ομολογίες.

                                                     
                                         



                                                 Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός

   Γνωστός και με το προσωνύμιο «θεολόγος», ο Γρηγόριος υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης τον 4ο αιώνα. Η επιρροή του στην Τριαδική θεολογία θεωρείται τόσο σημαντική που έγινε γνωστός ως «Τριαδικός Θεολόγος». Τα περισσότερα από τα έργα του επηρεάζουν τους σύγχρονους θεολόγους, ειδικά όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Υπήρξε φίλος του Μεγάλου Βασιλείου καθώς και του αδελφού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης.

    Ήταν σφοδρός οπαδός των γραμμάτων και επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνόφωνων και λατινόφωνων θεολόγων της εποχής του. Εκτός από εξαιρετικός θεολόγος όμως, υπήρξε και πολύ καλός ποιητής, αφού έγραψε αρκετά ποίηματα με θεολογικά και ηθικά θέματα.



                                           

Παιδιά – θαύματα

1. Κιμ Ανγκ Γιονγκ: Τεσσάρων ετών με τέσσερις γλώσσες

Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ του βιβλίου Γκίνες για τέσσερις γλώσσες, κορεάτικα, γιαπωνέζικα, αγγλικά και γερμανικά , που μιλούσε άπταιστα, στην ηλικία των… τεσσάρων ετών. Στα οκτώ του μόλις χρόνια ξεκίνησε την εκπαίδευση στην Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και  Διαστήματος των ΗΠΑ ενώ στα εφηβικά του χρόνια έπιασε δουλειά στη… NASA.

2. Γκρέγκορι  Σμιθ: Ο ειρηνοποιός

Στα δύο του μόλις χρόνια διάβαζε σαν μεγάλος, ενώ όταν έκλεισε τα δέκα έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο. Είναι ο ιδρυτής του International Youth Advocates, έναν οργανισμό που προωθεί τα δικαιώματα των παιδιών και τις αρετές της ειρήνης. Έχει συναντηθεί με τον Μπιλ Κλίντον και τον Γκορμπατσόφ, ενώ έχει δώσει ομιλία στα Ηνωμένα Έθνη. Για όλη αυτήν τη δραστηριότητά του, έχει προταθεί τέσσερις φορές για το Νόμπελ Ειρήνης.

3. Ακρίτ Τζασουάλ: Ο 7χρονος αυτοδίδακτος χειρουργός

Ο Ακρίτ Τζασουάλ έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον πλανήτη το 2000 όταν… εγχείρησε ένα μικρό κορίτσι σε φιλικό σπίτι. Τότε ήταν μόλις επτά ετών. Η οκτάχρονη ασθενής του δεν είχε χρήματα για να απευθυνθεί σε «πραγματικό» γιατρό για να γιατρέψει το καμμένο χέρι της. Τα δάχτυλά της, λόγω του εγκαύματος, είχαν κολλήσει μόνιμα σε γροθιά και δεν μπορούσε να τα ανοίξει. Ο Ακρίτ που δεν είχε καμία εμπειρία ως γιατρός ή χειρουργός, κατάφερε να απελευθερώσει τα δάχτυλά της, το κορίτσι μπόρεσε να χρησιμοποιήσει και πάλι την παλάμη της και η ιατρική έκλεισε στους κόλπους της έναν από τους πιο “ελπιδοφόρους” γιατρούς του κόσμου.

Σχεδιαγράμματα εκθέσεων (3)

Θέμα: «Μια καλή μου πράξη»

1. Πότε έκανες την πράξη;
2. Πού έγινε η πράξη; Ποια ήταν; Να την περιγράψεις.
3. Ποια ήταν τα πρόσωπα που πήραν μέρος σε αυτή;
4. Γράψε τις σκηνές όλες από την αρχή μέχρι το τέλος με τη σειρά που συνέβηκαν.
5. Ποια ήταν τα αποτελέσματα της πράξης σου;
6. Πώς είδαν την πράξη οι γονείς σου, οι δάσκαλοι, οι συμμαθητές σου, οι άλλοι άνθρωποι.
7. Τι αισθάνθηκες εσύ για την πράξη σου αυτή;



Θέμα: «Όταν αρρώστησα»

1. Πότε αρρώστησες (εποχή, μήνας ,ημέρα, ώρα)
2. Τι πρωτοαισθάνθηκες (συμπτώματα, πονοκέφαλος, πυρετός, κ.τ.λ.)
3. Ανησυχία στο σπίτι (η μητέρα, ο πατέρας, τα αδέρφια τι έκαναν)
4. Κάλεσμα του γιατρού (ποιος και πώς τον ειδοποίησε)
5. Η εξέταση του γιατρού (τι ακριβώς έκανε ο γιατρός)
6. Η συνταγή με τα φάρμακα.
7. Πώς έπαιρνες τα φάρμακα και πώς ήταν (εύκολα, δύσκολα, πικρά, γλυκά, υγρά, χάπια)
8. Πόσο χρόνο έμεινες στο κρεβάτι.
9. Τι αισθανόσουν όταν έμεινες κλεισμένος στο σπίτι σου (ζήλια για τα άλλα παιδιά που έπαιζαν έξω και πήγαιναν σχολείο κ.τ.λ.)
10. Πώς σου φάνηκε όταν ανάρρωσες και σηκώθηκες τις πρώτες μέρες;
11. Τι σκέψεις έκανες μετά την αρρώστια σου, αν από αμέλεια σου ή ανυπακοή σου αρρώστησες.
12. Άλλες σκέψεις σου γενικά για τις αρρώστιες.

Ασκήσεις Μαθηματικών Δ΄ ΤΑΞΗ (5) Συμμιγείς αριθμοί

                                             Ασκήσεις Μαθηματικών  Δ΄ ΤΑΞΗ  (5)
                                                            Συμμιγείς αριθμοί
ΟΝΟΜΑ: ____________________________

Να θυμόμαστε πάντα: Για να πάμε από ανώτερη μονάδα μέτρησης σε κατώτερη , πολλαπλασιάζουμε. Για να πάμε από κατώτερη μονάδα μέτρησης σε ανώτερη, διαιρούμε.

     

1) Προσθέτω συμμιγείς αριθμούς, όπως στο παράδειγμα:

α) 1 μ. 2 δεκ. 3 εκ. +2μ. 10 δεκ. 1 εκ.

    1 μ.    2 δεκ.    3 εκ.       Επειδή τα 12 δεκ. συμπληρώνουν 1 μ. και περισσεύουν
 + 2 μ.  10 δεκ.     1 εκ.       2 δεκ., προσθέτω το 1 μ. στα 3 μ., που έχω ήδη βρει, και 
    3 μ.  12 δεκ.    4 εκ.       έτσι προκύπτει το άθροισμα 4 μ. 2 δεκ. 4 εκ. ή 424 εκ.
                 ή                      ή 4,24 μ. ή 4 μ.24 εκ.
    4 μ.    2 δεκ.    4 εκ.



β) 3 κ. 250 γραμμ. + 1 κ. 800 γραμμ.

    3 κ.   250 γραμμ.
 + 1 κ.    800 γραμμ.
 …… κ. ……….. γραμμ.
              ή
 …… κ. ……….. γραμμ.    ή ………… γραμμ.    ή …….., ………… κ. 
 

2) Αφαιρώ συμμιγείς αριθμούς, όπως στο παράδειγμα:

α) 7 μ. 8 εκ. – 5 μ. 15 εκ.

    6 μ.      108 εκ.       Επειδή δεν μπορώ να αφαιρέσω τα 15 εκατοστόμετρα από τα
    7 μ.          8 εκ.       8 εκατοστόμετρα, μετατρέπω τα 7 μέτρα σε 6 μέτρα και 100
 -  5 μ.        15 εκ.       εκατοστόμετρα. Έτσι, τα 7 μ. και 8 εκ. γίνονται 6 μ. και 108
     1 μ.     93 εκ.     εκ. και έχουμε υπόλοιπο 1 μ. 93 εκ. ή 1,93 μ.




β) 1.640 κ. – 700 κ. 45 γραμμ.

    1.640 κ.   30 γραμμ.
  -   700 κ.   45 γραμμ. 
    ………… κ. …….. γραμμ.    ή    ……………. γραμμ.      ή       ………….. , ………… κ. 




γ) 25 ευρώ 45 λεπτά – 13 ευρώ 60 λεπτά

    25 ευρώ    45 λεπτά
- 13 ευρώ     60 λεπτά
….. ευρώ  ……… λεπτά     ή     ……………… λεπτά      ή        ……….., ………… ευρώ

Σχεδιαγράμματα εκθέσεων (2)

Θέμα: «Ο φίλος μου»

1. Ποιος είναι ο φίλος σου (όνομα, ασχολία του)
2. Ποια είναι η εξωτερική του εμφάνιση (ψηλός, κοντός, ξανθός, μελαχρινός, πόσων χρονών είναι, πώς ντύνεται)
3. Το εσωτερικό του (προτερήματα, ελαττώματα, αρετές που έχει, ιδιοτροπίες, προτιμήσεις, κ.τ.λ.)
4. Πόσο καιρό έχετε δεσμό;
5. Πώς πρωτογνωριστήκατε και πιάσατε φιλία;
6. Πώς περνάς την ώρα σου μαζί του;
7. Τι σχεδιάζει για το μέλλον του ο φίλος σου;
8. Τι αισθάνεσαι εσύ και πώς βλέπεις το φίλο σου;
9. Πώς τον βλέπουν και τι λένε οι άλλοι;
10. Έχεις παραδείγματα φίλων από την Ιστορία; Γράψε τα.
11. Πώς βλέπεις τη φιλία γενικότερα, είναι χρήσιμη και σε τι ωφελεί τους ανθρώπους;

 Θέμα: «Το σκυλάκι μου»

1. Ποιο είναι και πώς είναι το σκυλάκι σου (όνομα, χρώμα, τρίχωμα, μέγεθος, μάτια, ουρά, αυτιά, κ.τ.λ.)
2. Η φωνή του και οι άλλες ικανότητες που έχει
3. Πώς το προμηθεύτηκες (δώρο, το βρήκες αδέσποτο, κ.τ.λ.)
4. Πόσο καιρό το έχεις, πώς περνάς τις ώρες σου μαζί του.
5. Τι περιποιήσεις του κάνεις (το καλυβάκι του, η τροφή του, κ.τ.λ.)
6. Κανένα περιστατικό από τη ζωή του (μαλώματα με άλλα σκυλιά, με γάτες, αν δάγκωσε κάποιον, αν αρρώστησε και τι έκανες τότε, κ.τ.λ.)
7. Τι αισθάνεσαι για το σκυλάκι σου.
8. Γενικό συμπέρασμα (αγάπη προς τα ζώα).

Ομάδες αίματος

Η ομάδα Ο μπορεί να δώσει αίμα στις ομάδες Ο, Α, Β και ΑΒ.
Η ομάδα Α μπορεί να δώσει αίμα στις ομάδες Α και ΑΒ.
Η ομάδα Β μπορεί να δώσει αίμα στις ομάδες Β και ΑΒ.
Η ομάδα ΑΒ μπορεί να δώσει αίμα στην ομάδα ΑΒ.

     Επομένως, η ομάδα Ο είναι  πανδότης,  γιατί τα αιμοσφαίριά της δεν έχουν συγκολλητινογόνα  και  έτσι δεν μπορούν να συγκολληθούν  (ενωθούν) απ'  τις  συγκολλητίνες  του πλάσματος  οποιουδήποτε δέκτη (ασθενούς).
     Η ομάδα ΑΒ είναι  πανδέκτης,  γιατί ο ορός της δεν έχει συγκολλητίνες  και έτσι μπορεί να δεχτεί αίμα οποιασδήποτε ομάδας,  χωρίς να συγκολλήσει (ενώσει) τα αιμοσφαίρια  του μεταγγιζόμενου αίματος.

    Στις μεταγγίσεις  προτιμούμε να δίνουμε στον άρρωστο αίμα της  ίδιας  μ' αυτόν ομάδας και, μόνο αν δεν υπάρχει, καταφεύγουμε σε άλλες  κατάλληλες  ομάδες  αίματος.
    Το σύστημα ρέζους (Rh) διαχωρίζει περαιτέρω  τις τέσσερεις ομάδες  αίματος  σε Rh θετικό (+) ή Rh αρνητικό (-).  Έτσι δημιουργούνται οι οκτώ συνολικά ομάδες:  A+,  A-,  B+,  B-,  AB+,  AB-,  O+  και  O-.

    Οι ομάδες αίματος μεταβιβάζονται κληρονομικά από τους  πρόγονους στους απόγονους.

Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΟΛΟΥΘΗ:
             

 

Εσύ σε ποια ομάδα αίματος ανήκεις; _______

Σχεδιαγράμματα εκθέσεων (1)

                                                 Θέμα: Το σχολείο μου

1. Σε ποια συνοικία βρίσκεται (όνομα, οδός, αριθμός)
2. Έχει αυλή και πώς είναι; (μεγάλη, μικρή, κυκλική, τετράγωνη)
3. Με τι είναι περιφραγμένη (τοίχος, κάγκελα, σύρμα κ.τ.λ.)
4. Η εξωτερική εμφάνιση του σχολείου (στέγη, πόρτες, παράθυρα κ.τ.λ.)
5. Το εσωτερικό του (διάδρομος, αίθουσες, γραφεία κ.τ.λ.)
6. Σχολικός κήπος – ύδρευση – γυμναστήριο
7. Τι αισθάνεσαι για το σχολείο σου (τώρα, όταν θα φύγεις)
8. Το αγαπάς και για ποιο λόγο;
9. Τι θυμάσαι όταν πρωτοπήγες στο σχολείο;

                                                   Θέμα: Το σπίτι μου

1. Πού βρίσκεται το σπίτι σου (πόλη, χωριό, συνοικία, οδός, αριθμός)
2. Είναι μονοκατοικία ή διαμέρισμα σε πολυκατοικία;
3. Πόσα χρόνια μένεις σε αυτό το σπίτι (ιδιόκτητο ή με ενοίκιο)
4. Πώς είναι το εξωτερικό του (αυλή, τοίχοι, στέγη, παράθυρα, βεράντες κ.τ.λ.)
5. Πώς είναι το εσωτερικό του (χολ, δωμάτια, κουζίνα κ.τ.λ.)
6. Τα αντικείμενα που υπάρχουν στα δωμάτιά του (έπιπλα κ.τ.λ.)
7. Κήπος, δένδρα, λουλούδια, γλάστρες
8. Ασανσέρ, τηλέφωνο, καλοριφέρ (ή σκάλα, σόμπες, κ.τ.λ.)
9. Τι αισθάνεσαι για το σπίτι σου (αγάπη, ασφάλεια, ζεστασιά το χειμώνα, νοσταλγία όταν φεύγεις για λίγο από κοντά του κ.τ.λ.)
10. Τι άλλα γεγονότα που έγιναν στο σπίτι σου θυμάσαι (γιορτές, κ.τ.λ.)
11. Αν ξέρεις κάποια παροιμία ή ποίημα για το σπίτι.

Εξάσκηση στη Γλώσσα Δ΄ ΤΑΞΗ (7) Απλές και σύνθετες προτάσεις

           
                                                         Απλές και σύνθετες προτάσεις 

ΟΝΟΜΑ:_________________________

Απλές είναι οι προτάσεις που έχουν:

Υποκείμενο + ρήμα
ή
Υποκείμενο + ρήμα + αντικείμενο
ή
Υποκείμενο + ρήμα + κατηγορούμενο

Σύνθετες είναι αυτές που έχουν περισσότερα από ένα:

Υποκείμενα
ή
Αντικείμενα
ή
Κατηγορούμενα


1. Γράψε δίπλα από τις προτάσεις, ποια είναι απλή και ποια σύνθετη.

Ο πατέρας ξεκουράζεται.    ____________________   
Ο πατέρας και ο Γιάννης ξεκουράζονται.   ___________________
Ο Γιάννης διαβάζει ένα βιβλίο.   ___________________
Ο Πέτρος είναι έξυπνος και δραστήριος.   __________________
Ο Λευτέρης είναι δάσκαλος.   ____________________
Ο μαθητής διαβάζει το κείμενο.   _____________________
Ο πατέρας και η μητέρα έφυγαν.   ____________________
Η Μαρία παίζει κουτσό και κρυφτό.   ___________________
Τα σπίτια φαίνονταν παλιά κι ερειπωμένα.   __________________
Η Σοφία αγόρασε φρούτα, λαχανικά και πατάτες.   __________________
Το χαρτί, το μέταλλο, το πλαστικό και το γυαλί ανακυκλώνονται.   _____________
Η Στέλλα είναι καλόκαρδη κι ευγενική.   __________________
Ο Πέτρος παίζει ποδόσφαιρο.   ____________________
Ο Σωτήρης και ο Λάμπης βλέπουν τηλεόραση.   ___________________

Ο Ακάθιστος Ύμνος

                                                       Χαιρετισμοί της Παναγίας

    Τον  Ακάθιστο Ύμνο έψαλλαν για πρώτη φορά οι κάτοικοι της Κων/πολης στον ιερό ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τη Θεοτόκο, που τους βοήθησε να σωθούν από την πολιορκία των Περσών και των Αβάρων το 626 π.Χ.
    Αποτελείται από 24 τμήματα (οίκους), καθένα από τα οποία αρχίζει με ένα από τα 24 γράμματα της αλφαβήτας (Α έως Ω). Ψάλλεται τμηματικά στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής κάθε Παρασκευή βράδυ, ενώ την Πέμπτη εβδομάδα ψάλλεται ολόκληρος. 


                                                          Bυζαντινό Κοντάκιον

(εκκλησιαστικός ύμνος που αποτελείται από ένα προοίμιο και αρκετά τροπάρια ( τους οίκους), αφιερωμένα στον εορταζόμενο άγιο ή σε ένα σημαντικό γεγονός)


Ἦχος πλάγιος δ'

 Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,
 ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
 ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε•
 ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,
 ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,
 ἵνα κράζω σοί• Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.

Μετάφραση

Σε σένα, Θεοτόκε, την Υπέρμαχο Στρατηγό
εγώ η Πόλη, Σου αποδίδω με ευγνωμοσύνη 
την ένδοξη νίκη, επειδή λυτρώθηκα από τις
φοβερές συμφορές. Αλλά Συ, επειδή Έχεις
ακατανίκητη δύναμη, ελευθέρωσέ με από κάθε
είδος κινδύνου, για να Σου φωνάζω δυνατά:
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Διαίρεση με διψήφιο διαιρέτη

Δον Κιχώτης

    Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέδρα (29 Σεπτεμβρίου 1547 – 22 Απριλίου 1616) ήταν Ισπανός λογοτέχνης, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου.

    Στο έργο του ο «Δον Κιχώτης» ο ρομαντικός τρελός ιππότης, ο διασημότερος όλων των ιπποτών, καβάλα στο άλογο του τον Ροσινάντε, μαζί με τον πραγματιστή και άξεστο σύντροφό του, τον Σάντσο Πάντσα (πάνω στο γαϊδουράκι του), ζουν τις πανέμορφες περιπέτειες τους μέσα στις σελίδες αυτού του αριστουργήματος της φανταστικής λογοτεχνίας.

    Ο Αλόνσο Κιχάνο από την επαρχία Μάντσα της Ισπανίας, ένας αθεράπευτα ρομαντικός ξερακιανός γέροντας, μισότρελος από τη συνεχή ανάγνωση ιπποτικών μυθιστορημάτων, ρομάντζων και παραμυθιών, αποφασίζει να αναβιώσει τον ιπποτικό θρύλο και ξεκινά καβάλα στο ψωριάρικο άλογό του, ντυμένος με την τενεκεδένια πανοπλία του και τα αληθινά όπλα του, για να πολεμήσει το κακό, όπου το βρει, να υπερασπίσει το δίκαιο και τους αδύναμους, και να κερδίσει μ’ αυτόν τον τρόπο την καρδιά της Δουλτσινέας του, που δεν την έχει δει ποτέ.

    Μαζί με έναν χωριάτη, που τον μετατρέπει σε πιστό του υπηρέτη, τον καλοκάγαθο αλλά και κουτοπόνηρο Σάντσο Πάντσα, που τον ακολουθεί όπου πηγαίνει, καβάλα στο γαϊδουράκι του, θα μπλεχτεί στις πιο απίθανες περιπέτειες.

    Βήμα προς βήμα, μέσα από κωμικές και ταυτόχρονα τραγικές ή επικές καταστάσεις, θα αρχίσει να χάνει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και να μπαίνει όλο και πιο βαθιά μέσα στο όνειρο, στο δικό του όνειρο, μετατρέποντας όλα τα στοιχεία της καθημερινής ζωής σε στοιχεία του ονείρου του.

    Τελικά, μέσα από όλα αυτά, θα γίνει αληθινός ιππότης, ο οποίος συνήθιζε να λέει: «Τρέλα μπορεί να είναι το να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας (…) Και η μεγαλύτερη τρέλα απ όλες, να βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι (…) Να αλλάξεις τον κόσμο φίλε μου Σάντσο, δεν είναι τρέλα, ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!»

                                    

Τα δόντια μας

Ο νερουλάς

Ο νερουλάς

Ο  νερουλάς στα χωριά έπρεπε ν’ ανέβει στο βουνό να φτιάξει αυλάκια, για να έρχεται το νερό στα χωράφια για να ποτίσουν οι γεωργοί. Στην πόλη όταν τον συναντούσες είχε φορτωμένο το ζώο με γκιούμια γεμάτο νερό.     Άλλες πάλι φορές ξεκινούσε πρωί πρωί φορτωμένος στους ώμους με δυο τενεκέδες που κρέμονταν σε ένα καμπυλωτό ξύλο. Πήγαινε στις κοινόχρηστες βρύσες, γέμιζε τους τενεκέδες και τους πήγαινε στα σπίτια των πελατών του. Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια την ημέρα και αμειβότανε περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.     Το επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε ως το 1930, οπότε ιδρύθηκε ο Ο.Υ.Θ που εφοδίασε τα σπίτια με το πολύτιμο νερό.

Ο λούστρος

Ήταν ο άνθρωπος, που καθάριζε παπούτσια, τριγυρνούσε στους δρόμους εδώ κι εκεί και κουραζότανε πολύ. Με το κασελάκι στους παιδικούς του ώμους ολημερίς και ολονυχτίς καθάριζε παπούτσια μεγάλα και μικρά.    Συνήθως συναντούσαμε τον λούστρο σε μέρη που σύχναζε πολύς κόσμος. Στο όμορφο κασελάκι του υπήρχαν βούρτσες και μπογιές για ένα καλό γυάλισμα παπουτσιών. Πολλές φορές αυτό το επάγγελμα το έκαναν παιδιά.    Λούστρους πολλούς είχαμε στην πλατεία Δημοκρατίας (Βαρδάρη) στη Θεσσαλονίκη.

Ο τεχνίτης γυαλιού

Το γυαλί ήταν γνωστό στους ανθρώπους από πολύ παλιά. Τότε το γυαλί ήταν υλικό που το χρησιμοποιούσαν μόνο οι πλούσιοι. Οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι που έκαναν το γυαλί διαφανές.      Ο τεχνίτης μάζευε τον πολτό στην άκρη ενός σιδερένιου σωλήνα, το καλάμι. Τον τοποθετούσε σ' ένα ειδικό τραπέζι, το μάρμαρο, και τον γύριζε έτσι ώστε να του δώσει σχήμα σφαίρας. Όταν το πετύχαινε αυτό, φυσούσε μέσα στο καλάμι με δύναμη. Η σφαίρα του γυαλιού φούσκωνε σαν μπάλα και έτσι μπορούσε να την πλάσει σε καράβα ή βάζο.      Ο τεχνίτης την ώρα της δουλειάς φορούσε πέτσινη ποδιά για να μην καεί από το ζεστό υλικό. Τα εργαλεία του ήταν: φόρμες, ψαλίδια και πένσες.                  Ο καραγκιοζοπαίκτης      Πολλοί είναι οι Έλληνες καραγκιοζοπαίκτες και μερικοί απ' αυτούς είναι ιδιοφυΐες ατόφιες. Οι περισσότεροι έζησαν μέσα στη φτώχεια και την περιφρόνηση. Ήταν ταυτόχρονα συγγραφείς, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, σκηνογράφοι, ζωγράφοι, τραγουδιστές, με δυνατή μνήμη, ετοιμότητα λόγου και σωματική αντοχή.      Στο θέατρο σκιών ο καραγκιοζοπαίκτης κινεί με νήματα ή μπαστούνια τις χάρτινες ή δερμάτινες φιγούρες πίσω από ένα λευκό πανί. Μια φωτεινή πηγή τοποθετείται πίσω τους. Οι θεατές που παρακολουθούν από την άλλη μεριά του πανιού βλέπουν τη σκιά από τις φιγούρες και ακούν τον καραγκιοζοπαίκτη να μιλά για λογαριασμό των ηρώων.      Ο μπερντές ήταν η αφορμή για τον καραγκιοζοπαίκτη να μιλάει για τις περιπέτειες του Έλληνα μέσα από τα παθήματα του Καραγκιόζη με τον Πασά και τον Μπάρμπα-Γιώργο.      Ήταν θέαμα αγαπητό για μικρούς και μεγάλους.

Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908)

    Η Μακεδονία είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια. Έγινε ξακουστή στα χρόνια της βασιλείας του Φίλιππου Β’ και κυρίως του γιου του, Μέγα Αλέξανδρου. Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, στα Βυζαντινά χρόνια έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, ενώ τον 15ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς.

   Το 1821, οι Έλληνες επαναστάτησαν για να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό. Το 1830 το νέο, ανεξάρτητο ελληνικό κράτος που δημιουργήθηκε, δεν περιελάμβανε την Μακεδονία και άλλες περιοχές, αλλά οι υπόδουλοι Έλληνες της Μακεδονίας δεν έπαψαν να επιδιώκουν την ελευθερία και την ένωσή τους με την Ελλάδα και γι΄αυτό αρκετές φορές επαναστάτησαν όπως το 1878.

   Ο τρόμος και φόβος όμως των Μακεδόνων, υπήρξε  η επιθυμία των Βουλγάρων για την κατάκτηση της Μακεδονίας. Ιδρύθηκε το 1893 στη Θεσσαλονίκη μια οργάνωση (κομιτάτο), με το πρόσχημα πως όλοι οι πληθυσμοί της Μακεδονίας έπρεπε να οργανωθούν για να ελευθερωθούν από τους Τούρκους. Στην πραγματικότητα ήταν μία Βουλγαρική οργάνωση που είχε σκοπό  τον εκβουλγαρισμό της Μακεδονίας και την ενσωμάτωσή της στο βουλγαρικό κράτος, όταν θα ελευθερωνόταν από τους Τούρκους.

    Η διαδικασία του εκβουλγαρισμού είχε προσεκτικά σχεδιαστεί. Ήθελαν να εξαναγκάσουν  τους χριστιανικούς πληθυσμούς να προσχωρήσουν στη Βουλγαρική εκκλησία που είχε αποσχιστεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

    Σε δεύτερη φάση το κομιτάτο άρχισε να ιδρύει πολυάριθμα σχολεία στα οποία τα παιδιά θα διδάσκονταν τη βουλγαρική γλώσσα και θα κατηχούνταν πλέον εθνικά ώστε να αποκτήσουν βουλγαρική συνείδηση. Σύντομα ένοπλες Βουλγαρικές ομάδες (κομιτατζήδες) άρχισαν να εκτελούν και να βασανίζουν ιερείς, δασκάλους, τοπικές προσωπικότητες, αλλά και απλούς πολίτες που αρνούνταν τον εκβουλγαρισμό τους.

    Οι Μακεδόνες δεν έμειναν απαθείς σ’ αυτές τις ενέργειες των Βουλγάρων και αντιστάθηκαν σθεναρά. Τον αγώνα των Ελλήνων συντόνισαν ο μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Ίων Δραγούμης από το προξενείο της Ελλάδας στο Μοναστήρι, ο Λάμπρος Κορομηλάς από το προξενείο της Θεσσαλονίκης και ο Δημήτριος Καλαποθάκης από την Αθήνα.

    Πολυάριθμοι, κυρίως νεαροί, Έλληνες αξιωματικοί προσφέρθηκαν, παραιτούμενοι από τον Ελληνικό στρατό, να τεθούν επικεφαλής των ανταρτικών ομάδων και των επαναστατικών σωμάτων για την προστασία του ελληνικού πληθυσμού.

   Πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού Αγώνα υπήρξε ο Παύλος Μελάς (Μίκης Ζέζας), αξιωματικός του Πυροβολικού ο οποίος οργάνωσε ανταρτικό σώμα και πήγε στη δυτική Μακεδονία. Η δράση του στήριξε τους ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής και απέτρεψε τον εκβουλγαρισμό τους.

   Τελικά σκοτώθηκε σε ενέδρα τουρκικού αποσπάσματος στο χωριό Στάτιστα το 1904. Ο θάνατός του προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στην ελεύθερη Ελλάδα και υπήρξε αφορμή για την πύκνωση των ανταρτικών σωμάτων των Μακεδονομάχων.   

                                                                                

Το έθιμο της Μπαρμπαρούσας

     Στο Πέτα της Άρτας, τους καλοκαιρινούς μήνες που δεν έβρεχε και η ξηρασία κρατούσε μέχρι τον Νοέμβριο, κινδύνευαν να καταστραφούν οι σοδειές και τα δέντρα. Γι’ αυτό οι άνθρωποι σκαρφίζονταν αυτό το αστείο έθιμο για να συγκινήσουν τον Θεό να στείλει βροχή.
     Ένας άνθρωπος ντυνόταν με πρασινάδες από ψάθες, φτέρες, μυρτιές και ό,τι άλλο διαθέτει η φύση. Μετά τον έδεναν με ένα σχοινί και τον γύριζαν στις γειτονιές του χωριού. Οι χωριανοί τον ακολουθούσαν με κανάτια νερό, τα οποία κατά διαστήματα άδειαζαν επάνω του. Το ίδιο έκαναν και οι νοικοκυρές όταν περνούσε έξω από τα σπίτια τους.
     Το νερό που έριχναν πάνω στις φτέρες της «Μπαρμπαρούσας» (έτσι ονόμαζαν τον μασκαρεμένο άνθρωπο) συμβόλιζε το νερό της βροχής που θα έπεφτε για να ποτίσει τα δέντρα και τις καλλιέργειες των κατοίκων. Κάποιοι, αντί για νερό πετούσαν χρήματα και η «Μπαρμπαρούσα» πήδαγε ψηλά σαν αρκούδα και τα ‘πιανε. Μερικοί γελούσαν με αυτό το θέαμα αλλά «αυτός» πίστευε πως έκανε έργο σωτήριο.
     Καθώς γύριζαν τα στενά δρομάκια του χωριού τραγουδούσαν κι ένα ποιηματάκι: «Μπαρμπαρούσα περπατεί, τον Θεό παρακαλεί, για να ρίξει μια βροχή, μια βροχή καλή καλή, για να γίνουνε τα στάρια,  να γεννήσουνε τ’ αμπάρια».

"Κλέφτες"

      "Κλέφτες", κυρίως, ονομάζονταν οι ένοπλοι Έλληνες που ζούσαν στο βουνό, την περίοδο που η Ελλάδα ήταν υπό την κατοχή της Oθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το όνομα αυτό τους το προσέδιδαν κυρίως οι κατακτητές Τούρκοι για να τους δυσφημίσουν, ότι έκλεβαν δηλαδή τους φόρους τους και τις περιουσίες τους, τις οποίες βέβαια τους τις είχαν αρπάξει νωρίτερα. Η ύβρις αυτή συνδυαζόταν και με την ονομασία "Αρματολοί" υπονοώντας ότι έφεραν όπλα χωρίς την άδεια του κατακτητή.
      Μετά από την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και έπειτα του Μυστρά, στο Δεσποτάτο του Μοριά, η πλειοψηφία των πεδιάδων της Ελλάδας περιήλθε εξ ολοκλήρου στα χέρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα μόνα εδάφη που εξαιρέθηκαν ήταν οι οροσειρές που εποικίστηκαν από Έλληνες, καθώς επίσης και μια χούφτα νησιών και παράκτιων περιοχών που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Βενετίας.
      Αυτή η κατάσταση διήρκησε μέχρι τουλάχιστον το 1821 (αν και υπήρξαν μερικά μέρη της Ελλάδας που παρέμειναν ακόμα στα οθωμανικά χέρια μέχρι τον 20ό αιώνα) και αυτή η χρονική περίοδος στην Ελλάδα είναι γνωστή ως Τουρκοκρατία.Οι οθωμανικές κατακτήσεις κατανεμήθηκαν σε πασαλίκια (επαρχίες) στην περίπτωση των εδαφών που διαμορφώνουν τη σύγχρονη Ελλάδα. Αυτά ήταν τα πασαλίκια του Μοριά και της Ρούμελης, τα οποία υποδιαιρέθηκαν περαιτέρω στα φεουδαρχικά τσιφλίκια (τούρκικα "çıflık").
     Οποιαδήποτε επιζώντα ελληνικά στρατεύματα, είτε βυζαντινές δυνάμεις, τοπική πολιτοφυλακή, είτε μισθοφόροι έπρεπε να προσχωρήσουν στον οθωμανικό στρατό ως γενίτσαροι ή να υπηρετήσουν στην ιδιωτική φρουρά ενός σημαντικού οθωμανικού προσώπου. Πολλοί Έλληνες που επιθυμούσαν να διατηρήσουν την ελληνική ταυτότητα, την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία, και την ανεξαρτησία τους επέλεξαν τη δύσκολη αλλά ελεύθερη ζωή ενός «κλέφτη».
     Αυτές οι ομάδες "κλεφτών" αποτέλεσαν την κρίσιμη μάζα του αγώνα για την απελευθέρωση του Έθνους και το όργανο για τη "Θεία απονομή της Δικαιοσύνης" στους κατακτητές.

Η μπαταρία

      Η μπαταρία είναι μια συσκευή η οποία αποθηκεύει χημική ενέργεια και την αποδεσμεύει με τη μορφή ηλεκτρισμού. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται ηλεκτροχημικές διατάξεις όπως η γαλβανική στήλη. Η ανάπτυξη των μπαταριών άρχισε με την κατασκευή της βολταϊκής στήλης από τον Αλεσάντρο Βόλτα. Εικάζεται όμως ότι κάποια αντικείμενα, που χρονολογούνται γύρω στο έτος 600 π.Χ. και είναι γνωστά σαν Μπαταρίες της Βαγδάτης, είχαν χρησιμοποιηθεί τότε για την παραγωγή μικρής ποσότητας ηλεκτρισμού.
     Σε ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να μετατραπεί κάθε άλλη μορφή ενέργειας (θερμική, πυρηνική, αιολική κ.λ.π.). Για τη μετατροπή της χημικής ενέργειας σε ηλεκτρική, χρησιμοποιούνται τα "ηλεκτρικά στοιχεία" και οι "συσσωρευτές" ή "μπαταρίες". Το ηλεκτρικό στοιχείο είναι η θεμελιώδης συσκευή αποθήκευσης και διάθεσης ηλεκτρισμού. Αποτελείται από δύο πλάκες, φτιαγμένες από διαφορετικά μέταλλα και βυθισμένες σε ένα δοχείο με υγρό. Οι πλάκες (που πρέπει να είναι αγώγιμες) λέγονται ηλεκτρόδια, ενώ το υγρό είναι και αυτό αγώγιμο και λέγεται ηλεκτρολύτης. Τα δύο μέταλλα αντιδρούν χημικά με τον ηλεκτρολύτη και αν τα συνδέσουμε με κάποιον αγωγό θα έχουμε κυκλοφορία ηλεκτρικού ρεύματος.
      Ένα ή πολλά ηλεκτρικά στοιχεία στη σειρά, σχηματίζουν μία μπαταρία. Έτσι έχουμε τις υγρές μπαταρίες οι οποίες αποτελούνται από επαναφορτιζόμενα ηλεκτρικά στοιχεία και τις ξηρές μπαταρίες, οι οποίες έχουν μη επαναφορτιζόμενα. Οι υγρές μπαταρίες χρησιμοποιούνται κυρίως στα αυτοκίνητα και λέγονται έτσι επειδή ο ηλεκτρολύτης τους είναι υγρός. Σημαντική πρόοδος σημειώθηκε με το ξηρό στοιχείο, το οποίο αντί για υγρό ηλεκτρολύτη χρησιμοποιεί έναν κολλώδη πολτό. Οι μπαταρίες ξηρών στοιχείων χρησιμοποιούνται σήμερα στα ραδιόφωνα, στους φακούς κ.λ.π. Οι πιο πρόσφατες εξελίξεις έδωσαν τις αλκαλικές μπαταρίες και άλλες πηγές μακράς διάρκειας ζωής.

Βραβείο Νόμπελ

     Το Bραβείο Νόμπελ  είναι ένα σύνολο από ετήσια διεθνή βραβεία που απονέμονται σε μια σειρά από κατηγορίες σε αναγνώριση των πολιτισμικών ή/και επιστημονικών επιτευγμάτων. Η διαθήκη του Σουηδού εφευρέτη Άλφρεντ Νόμπελ θεσμοθέτησε τα βραβεία το 1895. Τα βραβεία στη Φυσική, στη Χημεία, στη Φυσιολογία ή Ιατρική, στη Λογοτεχνία και στην Ειρήνη για πρώτη φορά απονεμήθηκαν το 1901.

     Το σχετικό Βραβείο στις Οικονομικές Επιστήμες της Τράπεζας της Σουηδίας στη μνήμη του Άλφρεντ Νόμπελ δημιουργήθηκε το 1968. Μεταξύ 1901 και 2012, τα Βραβεία Νόμπελ και το Βραβείο Οικονομικών Επιστημών απονεμήθηκαν 555 φορές σε 856 άτομα και οργανισμούς. Με μερικούς να έχουν λάβει το Βραβείο Νόμπελ περισσότερες από μία φορά, αυτό κάνει ένα σύνολο 835 ατόμων και 21 οργανισμών.

     Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στο Όσλο της Νορβηγίας, ενώ τα άλλα βραβεία απονέμονται στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Το Βραβείο Νόμπελ θεωρείται ευρέως ως το πιο διάσημο βραβείο διαθέσιμο στους τομείς της λογοτεχνίας, της ιατρικής, της φυσικής, της χημείας, της ειρήνης, και των οικονομικών.

    Τα διάφορα βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο. Κάθε δικαιούχος, ή νομπελίστας, λαμβάνει ένα χρυσό μετάλλιο, ένα δίπλωμα και ένα χρηματικό ποσό (1.000.000 δολάρια), το οποίο αποφασίζεται από το Ίδρυμα Νόμπελ. Το βραβείο δεν απονέμεται μετά θάνατο. Ωστόσο, αν σε ένα άτομο έχει απονεμηθεί ένα βραβείο και πεθάνει πριν από την παραλαβή του, το βραβείο μπορεί ακόμα να δοθεί.

    Αν και ο μέσος αριθμός των δικαιούχων ανά βραβείο αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, ένα βραβείο δεν μπορεί να μοιράζεται ανάμεσα σε περισσότερα από τρία άτομα.

Οι δώδεκα σημαντικές γιορτές του Λειτουργικού Έτους

Οι δώδεκα σημαντικές γιορτές του Λειτουργικού Έτους είναι οι εξής: ο Ευαγγελισμός, η Γέννηση, η Υπαπαντή, η Βάπτιση, η Μεταμόρφωση, η Βαϊοφόρος, η Έγερση του Λαζάρου, η Σταύρωση, η

 Ανάσταση, η Ανάληψη, η Πεντηκοστή και η Κοίμηση της Θεοτόκου.

  

Aσκήσεις Μαθηματικών Ε΄ ΤΑΞΗ 24 (ομώνυμα κλάσματα)

Ασκήσεις Μαθηματικών Ε΄ ΤΑΞΗ 23 (ΕΚΠ)

Θρύλοι της Κωνσταντινούπολης (2)

 «Οι κρητικοί πολεμιστές». Έναν από τους πύργους των τειχών της Πόλης τον υπεράσπιζαν τρία αδέρφια, άρχοντες Κρητικοί που πολεμούσαν με το μέρος των Βενετών (η Κρήτη τότε ήταν κάτω από την κυριαρχία των Βενετών). Μετά την πτώση της Πόλης τα τρία αδέρφια και οι άντρες τους εξακολουθούσαν να πολεμούν και παρά τις λυσσώδεις προσπάθειές τους οι Τούρκοι δεν είχαν κατορθώσει να καταλάβουν τον πύργο. Για το περιστατικό αυτό ενημερώθηκε ο Σουλτάνος και εντυπωσιάστηκε από την παλικαριά τους. Αποφάσισε, λοιπόν, να τους επιτρέψει να φύγουν με ασφάλεια από τον πύργο και να πάρουν ένα καράβι με τους άντρες τους και να γυρίσουν στην Κρήτη. Πραγματικά η πρόταση του έγινε δεκτή με τη σκέψη ότι έπρεπε να μείνουν ζωντανοί για να πολεμήσουν να ξαναπάρουν τη Βασιλεύουσα πίσω από τους απίστους. Έτσι οι Κρητικοί επιβιβάστηκαν στο πλοίο τους και ξεκίνησαν για το νησί τους. Το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στην Κρήτη και ο θρύλος λέει ότι περιπλανιούνται αιώνια στο πέλαγος μέχρι τη στιγμή που θα ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψη της Πόλης από τους Έλληνες. Τότε το πλοίο των Κρητικών θα τους ξαναφέρει στην Κωνσταντινούπολη για να πάρουν και αυτοί μέρος στη μάχη και να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και το ελληνικό έθνος να ξανακερδίσει την Πόλη.

"Αγία Σοφία, το σύμβολο της Ορθοδοξίας". Με την άλωση της Πόλης, η Αγία Σοφία έπεσε στα χέρια των αλλόθρησκων. Η Παναγία όμως προστατεύει την Πόλη, προστατεύει την Αγία Σοφία. Η πίστη αυτή είναι δάχυτη στους θρύλους και στα τραγούδια: Της Αγια-Σοφιάς Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια, σημαίνει κι η Αγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι, με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες, κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος. Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο πατριάρχης, κι απ΄την πολλήν την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες. Να μπούνε στο Χερουβικό και να 'βγει ο βασιλέας, φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα: "Πάψετε το Χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τα Άγια, παπάδες πάρτε τα ιερά και σεις κεριά σβηστείτε, γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει. Μόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρτουνε τρία καράβια  το 'να να πάρει τον Σταυρό και τ' άλλο το Ευαγγέλιο, το τρίτο το καλύτερο, την Άγια Τράπεζά μας, μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν". Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες."Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι".  (δημοτικό)